Victor Vasarely

victor-vasarely

Victor Vasarely

Kunstenaar Victor Vasarely is niet zo beroemd als een Andy Warhole of een Frida Kahlo. Toch is zijn kunst invloedrijk geweest voor vele internationale artiesten. In de jaren veertig van de 20ste eeuw experimenteert hij met optische illusies, via geometische, abstracte vormen. Deze visuele tegenstrijdigheden worden getypeerd door vele schakeringen en rangschikkingen, zodat de werken lijken te bewegen. In de jaren 50 volgen dan de kinetische schilderijen. Ook dit zijn werken met een sterk optisch perspectief. Vasarely is bekend in zijn werk om het abstracte gebruik van lijnen, patronen en wiskundige vormen.

Optical Art
Victor Vasarely wordt in Pécs geboren. De Hongaar begint rond 1925 aan een studie medicijnen, maar breekt deze al snel af. In 1927 is hij begonnen met de kunststudie in Boedapest en volgt daarnaast privélessen in het atelier van Bortnyik. Zo komt hij in contact met de Russische Constructivisten. Al snel verhuisd hij naar Parijs. Daar verricht hij voornamelijk grafisch werk en werkt hij voor verschillende reclamebureau’s. Tijdens en na zijn werk krijgt hij veel ideeën rondom het abstraheren van dagelijkse voorwerpen. Vanaf 1955 creëert Vasarely een reeks afbeeldingen die voor de toeschouwer bewegen. Het zijn lijnstructuren die naarmate het gezichtspunt verandert, lijken mee te bewegen. Dat jaar ontvangt hij de Critics Award in Brussel en een prijs in Milaan. Tevens is 1955 het jaar dat hij ‘Yellow Manifesto’ uitbrengt. Vanaf dit jaar maakt hij muurschilderingen en reliëfs in verschillende materialen. Zijn deelname aan verschillende exposities wereldwijd zorgen dat zijn naam verspreid wordt.

Vanaf 1961
Vasarely verhuist naar Frankrijk. Zijn roem en werk stoot door tot de wereldtop, waarbij hij nog meer prijzen in ontvangst mag nemen. Hij richt zich meer op architecturale projecten en stort zich zelfs op film. In 1971 opent er een museum in Gardes, gewijd aan zijn werk. Het werk levert de beginselen voor de Optical Art beweging wereldwijd. Vasarely maakt zich sterk voor de kunst die voor iedereen beschikbaar was en dus ook reproduceerbaar. In 1997 overleed deze vader van de geometrische abstracte schilderkunst.

Het Surrealisme

Een kunstvorm die boven de werkelijkheid staat: zoveel is de kunststroming van het Surrealisme. In principe is deze kunstvorm terug te voeren naar de psycho-analyst Freud, die met het onderbewuste en de dromenanalyse inspiratie gaf tot nieuwe beelden. Deze symbolen en vormen werden rijkelijk toegepast in de nieuwe kunst. Het surrealisme heeft weinig verband met klassieke vormen en is afstammeling van illusies en fantasieën. Hierdoor gelden zaken als zwaartekracht of perspectief niet meer, iets dat fabelachtige kunst heeft opgeleverd.

Grenzen opzoeken
Grenzen tussen werkelijkheid en fantasie worden overschreden. De context van een kunstobject is op het eerste gezicht nooit helemaal duidelijk. Rond 1920 was het Dadaïsme een opsomming van allerlei vormen die kunstenaars kort voor deze tijd hadden toegepast. Dadaïsme leidde tot het manifest van Surrealisme door André Breton. Deze dichter presenteerde het surrealisme als nieuwe kunstvorm, een zuiver psychisch automatisme met als doel het echte denkproces uit te drukken. Surrealisme was vrij, ook van het eigen verstand. De intuïtie werd zo een belangrijke rol toebedeeld. Het logisch-rationele werd overwonnen en het traditionele menselijke bewustzijn verruimd. Visioenen, associaties en hallucinaties legt het diepste innerlijke bloot.

Surrealisme en schilderkunst
Het schilderen op zichzelf hoefde geen bewuste actie te zijn. Door deze opvatting kwam het surrealisme ook op in de schilderkunst. Het leverde ongeëvenaarde kunstenaars op. Veel schilders lieten de fantasie de vrije loop en produceerden vervreemdende schilderijen met vreemde patronen en objecten. Deze waren soms verrassend, soms schokkend. De reden, het verstand, uitschakelen, werd gezien als extase. Surrealisten stegen boven het natuurlijke uit met figuratieve beelden. Zij werkten gedetailleerd en waren in staat een geheel unieke sfeer te creëren.

Befaamde kunstenaars
Max Ernst komt met nieuwe uitdrukkingsvormen en technieken. Hij oefent grote invloed uit op andere kunstenaars. Rene Magritte heeft na een korte kubistische-futuristische periode met het surrealisme gewerkt. Zo ook Joan Miro, meester van de Spaanse moderne kunst. Hij ontwikkelde de bio-morfische schilderkunst. Maar de surrealist bij uitstek is uiteraard Salvador Dali. Een opmerkelijk figuur die droomwereld verbeeldde. Vrije expressie en bizarre beelden presenteerden een haast concrete werkelijkheid. Hij was volledig anti-rationeel en maakte in zijn kunst gebruik van vloeiende vormen en gewoonlijk niet te combineren objecten – het zogenaamde figuratief surrealisme.

salvador-dali-jpgportrait

Salvador Dali

De magie van op art

op-art

Wat is kenmerkend voor op art?
Op art is kort voor ‘optical art’, oftewel optische kunst. De kunst draait om optische illusies. Je ziet als kijker iets in het schilderij dat er in werkelijkheid niet is. Meestal betekent dit dat de indruk wordt gewekt van beweging, flikkerende of trillende patronen, verborgen afbeeldingen, opzwelling of vervorming. Op art is uniek in zijn soort in het spelen met dit soort trucjes. Zelfs publiek dat deze kunst niet kan waarderen voor aan de muur in zijn huis is onder de indruk van de kracht van de illusies. Het blijft zeer bijzonder dan een tweedimensionaal kunstwerk de suggestie van bijvoorbeeld beweging weet op te wekken. Verschillende variabelen zijn verantwoordelijk voor de effecten. Patronen zijn hierin redelijk te verwachten, maar ook kleur speelt een grote rol. Intense, lichte kleuren wekken de indruk naar voren te komen waar donkere kleuren juist terug lijken te wijken.

Het ontstaan van de kunstvorm
Eind jaren vijftig ontstond op art. De benaming voor de kunstvorm werd in 1964 vastgelegd in het Time magazine. Dit gebeurde na de tentoonstelling van Julian Stanczak genaamd Optical Paintings in de Martha Jackson gallerij. Al eeuwen zijn kunstenaars geïntrigeerd door de effecten die met op art te bereiken zijn, maar op een paar voorlopers na is de kunstvorm dus redelijk nieuw. Dat dit juist in de jaren vijftig opbloeide is te verklaren door de toegenomen interesse in technologie, wetenschap en psychologie.

Op art kunstenaars
Ook voor het eind van de jaren vijftig bestonden er al kunstwerken die we tegenwoordig als op art zouden omschrijven. Zo is er het schilderij ‘Zebras’ dat Victor Vasarely in 1938 heeft gemaakt. Het bestaat volledig uit zwarte en witte strepen die in elkaar lijken te vloeien en uit de achtergrond lijken te springen. Andere voorlopers van de kunstvorm zijn Delaunay met een suggestie van beweging, Seurat met het optisch mengen van kleuren en Albers, die speelde met interactie van elementen. Veel op art kunstenaars komen uit Frankrijk. Eén van de meest bekende op art werken is de ‘Zigzag’ van Bridget Riley.

Hyperrealisme is een prachtige kunststijl

Times Square New York City early 1970 - Richard Estes

Times Square New York City early 1970 – Richard Estes

Hyperrealisme is een kunststijl uit de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw. Het is een stroming in de postmoderne schilderkunst. Ook de beeldhouders hielden er zich mee bezig in die periode. Het is een figuratieve stijl. Deze stijl werd toegepast bij landschappen, stillevens en portretten. Hierbij wordt alles op een zo’n realistische en neutrale manier weergegeven. Hyperrealisme wordt ook wel fotorealisme genoemd. De belangrijkste bloeiperiode was de tweede helft van de jaren 70. De kunstenaars hadden een afstandelijke houding ten opzichte van werkelijk. Zij probeerden alles objectief weer geven net zoals dat bij een foto het geval is. De schilders van de kunststroming verbeelden vaak kiekjes, die afkomstig zijn uit het dagelijkse leven. De mensen die geschilderd werden waren zo realistisch mogelijk weergegeven waardoor ze bijna niet van echt te onderscheiden zijn. De kunstenaars die deze stroming hanteren bestuderen eerst de foto’s, wat naderhand in hun schilderijen terug te vinden is. Een groot aantal schilders gebruiken dia’s. Deze dia’s werden dan op het doek geprojecteerd. Op deze manier krijgt men zeer speciale schilderijen.

Beeldhouwers
Om alles zo realistisch mogelijk te maken werden er lichaam afgietsels gebruikt. Daardoor lijkt ook alles zeer realistisch. Tot de bekendste beeldhouwers die deze stroming een warm hart toedragen zijn John de Andrea en Duane Hanson. Zij werkten hoofdzakelijk met kunststoffen. Bij de kunstwerken van John de Andrea omvatten wel enige vormen van ironie.

Weergave
Hyperrealisme is bijna een fotografische weergave van het voorwerp. Er wordt bij portretten gewerkt zonder emoties en expressie. Alles wordt tot in detail met een klinische precisie weergegeven en dat tot in het kleinste detail. Hierbij wordt een fragment uit de werkelijk geïsoleerd en dat wordt meer dan levensecht weergegeven van de werkelijkheid. Daarbij wordt alles zeer scherp afgebeeld. Soms wordt ook een schaalvergroting toegepast.

Schilders
Enkele schilders van deze stroming zijn;
Richard Estes. Hij maakte gebruik van meerdere foto’s om alles zo duidelijk mogelijk weer te kunnen geven.
Andere schilders die deze vorm van kunst beoefende waren; Domenico Gnolli en Lucian Freud. Het is een kunstvorm die nog wel beoefend wordt. Het is een zeer mooie kunstvorm waarin alles zeer herkenbaar is.

Pop-art

Pop-wat?
Ondanks dat pop-art een groot aantal verschillende stijlen en technieken inhoudt, is er één groot gemeenschappelijk uitgangspunt: de interesse en voorliefde voor populaire cultuur en dan voornamelijk de Amerikaanse. Ordinaire massavoorwerpen uit de reclame, strips films of het dagelijkse leven, werden tot kunstvorm verheven. Kenmerkend is een speelse, jeugdige en frisse stijl.

Pop-waarom?
De stroming kwam voort uit de tijdsgeest van (seksuele) vrijheid en vrouwenemancipatie en kan geïnterpreteerd worden als een reactie op het abstract expressionisme. Deze kunstenaars zagen kunst als iets elitairs, waartegen de pop-art kunstenaars zich afzetten. Alle kunstwerken beschouwen als een ode aan de consumptiemaatschappij is gevaarlijk, aangezien er ook heel wat kunstwerken deze bekritiseerden.

Pop-waar?
Londen was de bakermat van pop-art, waar een groep kunstenaars, architecten en critici elkaar wekelijks ontmoetten in het Instituut van de Hedendaagse Kunst. Zij noemden zichzelf de “Independent Group” (Onafhankelijke Groep). Het schilderij “Just What Is It That Makes Today’s Homes So Different, So Appealing?” van de Brit Richard Hamilton wordt beschouwd als het begin van de popart.

Pop-wie?
Hamilton mag dan misschien de aanstoker zijn geweest, Andy Warhol is zonder meer de bekendste pop-art kunstenaar. Zijn geschilderde Marilyn Monroe is uitgegroeid tot een iconisch kunstwerk, net zoals zijn blikken Campbell soep.
Zijn landgenoot Roy Lichtenstein is ook wereldvermaard. Hij liet zich inspireren door strips, die hij dan vaak op zijn kenmerkende manier parodieerde. “Whaam!” en “Drowning Girl” zijn hiervan geweldige voorbeelden. De Nederlander Reinier Lucassen volgde zijn voorbeeld, want hij schilderde Donald Duck. Ook Woody van Amen en Wim T. Schippers kenden vele successen, net zoals de Belgen Marcel Broodthaers en Panamarenko. Daarnaast zijn er nog vele andere kunstenaars die deze stroming tot een van de meest bijzondere en populaire kunststromingen hebben gemaakt.

pop-art

Indrukwekkende creaties met voedsel

Kunstwerken die gemaakt zijn van voedsel zijn maar een beperkte tijd houdbaar. Food-art wordt deze kunst genoemd, regelmatig te zien op instagram en facebook. Van deze kunst is het belangrijkste onderdeel, een goede foto van de creatie te maken. Alleen op deze manier wordt food-art bewaard. Kunst met voedsel wordt gemaakt van de gewone producten die wij elke dag eten. Fruit, groenten, pitten, noten en vleeswaren. Door combinaties te maken worden de mooiste creaties gemaakt. Maar ook van één stuk fruit kan een kunstobject worden gesneden. De kunstenaar werkt met mesjes om tot het juiste resultaat te komen.

Kunstenaar Dan Cretu
Dan Cretu is een Roemeense kunstenaar die zijn kunstwerken maakt met vers fruit en groentes. Met een ui vormt hij de aarde en van parika’s maakt hij bloemen. Een sinaasappel wordt omgetoverd tot een fototoestel. Hij gebruikt uitsluitend hele verse producten omdat na een paar uur werken de creatie zo mooi mogelijk op de foto wil hebben. Wanneer de groenten of fruit al na een uur gaat verleppen is het kunstwerk verloren. De foto is eigenlijk het kunstwerk. Deze kunstenaar heeft ontzettend veel fantasie en maakt steeds weer een andere verrassend object. Voedselkunst kan eigenlijk alleen maar gezien worden door de foto. Deze moet dan ook perfect zijn.

Vrolijke kunst
Dan Cretu maakt vrolijke kunst! In deze wereld vol van oorlog en geweld is het een verademing om de foto’s van Dan Cretu te bewonderen. Spelen met eten noemt hij het zelf. Hij werkt heel graag met groentes en fruit en doet er soms een plak salami bij. Creatief met voedsel is helemaal van deze tijd. Komt dat omdat er een overvloed is aan goed eten? Het is verbazingwekkend wat Dan Cretu allemaal met eten maakt.

Dan Cretu heeft al honderden objecten gemaakt maar een paar springen er toch echt uit.

De sinaasappelfiets
Van één sinaasappel heeft Dan ooit een fiets gemaakt. Het voor- en achterwiel is een plak sinaasappel terwijl de rest van de fiets zoals het stuur, zadel en bagagedrager gesneden zijn uit de schil. Dit is geen makkelijke klus geweest. Ook omdat er snel gewerkt moet worden om alles zo vers mogelijk op de foto te krijgen.

dan-cretu1

De motorfiets
op ingenieuze wijze heeft Dan Cretu van puntpaprika’s een motorbike gemaakt. De kleine wielen zijn gesneden uit een limoentje en de rest is opgebouwd uit rode puntpaprika’s en plakjes wortel. Het is ondoenlijk om alle kunstobjecten van deze Roemeen op te noemen en te beschrijven. Deze kunst moet met eigen ogen gezien worden. Kijk op desbetreffende websites en laat je informeren over de eetbare kunst.

dan-cretu2

Kunstschilder René Magritte

Kunstschilder René Magritte werd op 21 november 1898 geboren en is gestorven op 15 augustus in 1967. Toen Magritte 13 jaar was werd zijn moeder dood uit de rivier de Samber gehaald. Zij had zich met een doek om het hoofd in het water gestort. Dat gebeuren heeft bij hem een grote indruk achtergelaten. Het gebeuren komt in zijn latere werken vaak terug. Er zijn vaak schilderen van hem waarbij het aangezicht bedekt is. Van 1916 tot 1921 volgde hij de opleiding aan de Brusselse Academie.

Zijn leven was gewoon. Hij hield niet van het uitgaansleven en hij leefde met zijn vrouw in een rustige wijk van Brussel. Hij liet, als een burgerlijk man, iedere dag zijn hond uit. Ondanks dat hij zo’n groot kunstenaar was had hij zelfs geen eigen atelier. Hij maakte zijn schilderijen in de woonkamer of aan de keukentafel. Wanneer er gegeten moest worden ruimde hij zijn schilderijen op om er later weer op verder te gaan. Ondanks dat hij zo alledaags was eindigde hij in 2005 op de negende plaats als grootste De Grootste Belg. Hij stond nog afgebeeld op het bankbiljet van 500 frank juist voordat de euro ingevoerd werd.

Het begin
Magritte werkte in eerste instantie als ontwerper bij een behangfabriek. Naderhand maakte hij affiches. Het debuut van Magritte als schilder was Kubistisch, futuristisch en abstract. Na het zien van het werk van Girorgio de Chirico in 1925 begon het werk van Magritte steeds meer surrealistische elementen te vertonen. Magritte maakte vooral olieverfschilderijen op doek. Hij maakte ook veel gouaches voorwerpen en collages. Tussen 1940 en 1946 verrijkte Magritte zich door zijn stijl aan te passen. Hij schilderde nu met een impressionistische accentuering. Na een korte periode van verrijking keerde hij toch weer terug naar zijn oude stijl.

Het surrealisme

Het surrealisme is een kunststroming in de moderne kunst. Deze is ontstaan als een literaire stroming in het begin van 1920. Tussen 1925 en 1940 was het het hoogtepunt van het surrealisme. Nog steeds komt men het surrealisme in de kunst tegen. Dit zowel voor de schilderkunst, beeldhouwwerken en literair.

Kunstwerken

Magritte heeft vele schilderijen gemaakt. Je kan daarbij denken aan de werken zoals; Bij het raam 1920, Vrouw te paard 1922, Primevera 1926, Landschap 1927, De vals spiegel 1928, De boom van kennis 1929. Portret 1935, De oogst 1943, Het grote geluk 1945, Het onbeschreven blad 1967 en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Hij heeft zeer veel schilderwerken nagelaten.

Rene Magritte

Rene Magritte

Levendigheid en energie kenmerken het futurisme

Innovatie
Italië: het land van het lekkere eten en dolce vita, maar ook het land waar het futurisme ontstaan is. Het betekent letterlijk toekomst en dat is precies waar deze kunststroming voor staat: veel energie, gericht op innovatie en met de nodige dynamiek. Het futurisme is een beweging die van 1909 tot 1914 onder meer de kunstwereld domineerde en die wars was van normen en waarden en regeltjes. Er werd niets aangetrokken van de traditionele kunst maar er werd vooruit gekeken.

Het einde

Het futurisme heeft niet lang bestaan. Toen Italië te maken kreeg met de Eerste Wereldoorlog, was er al snel niet veel meer over van de kunststroming, maar toen was de beweging al wel in rap tempo uitgewaaierd over Europa. Invloeden waren overal terug te vinden en het futurisme vormde de opmaat naar andere stromingen met vernieuwende invloeden, zoals het modernisme.

Kunstenaars

Een tijdlang vierde het futurisme hoogtij in Rusland en dan niet zozeer op het gebied van kunst, maar wel als het ging om literatuur. Daarbuiten vond het futurisme ook weerklank. Een van de bekendste kunstenaars op het gebied van deze kunststroming is René Magritte, een Belgische kunstschilder. In zijn schilderwerken is het futurisme goed terug te zien. Ook kunstenaars als Marcel Duchamp en Umberto Boccioni staan bekend om hun futuristische stijl.

Musea

Wil je graag futuristische werken bekijken om zo met eigen ogen te kunnen zien hoe de kenmerkende energie als een rode draad door de kunstwerken loopt, dan kan je daarvoor terecht in allerlei musea. Niet alleen in Nederland, maar ook in het buitenland. Zo heeft het Kröller-Müller Museum futuristische kunstwerken in haar collecte, evenals het Tate Modern in Londen en het Museum of Modern Art in New York. En ga je naar Milaan, dan kun je bijvoorbeeld naar het Museo del Novecento. Zo zie je maar weer: het futurisme is ook vandaag de dag nog heel levendig!

futurisme 2

futurisme 3

futurisme

Max Ernst: surrealistisch schilder

“De taak van de schilder is dat wat in hem zichtbaar is af te bakenen en te tonen.” Een fantastisch citaat van Max Ernst (1891-1976) en een mooie beschrijving van het gedachtegoed van een veelzijdig Duits surrealistisch schilder. Ooit begonnen als dadaïst, snel uitgegroeid tot een pionier van het Parijse surrealisme. Maar wat maakte Max Ernst zo bijzonder en wat kenmerkte zijn kunst?

Het werk van Max Ernst

De werken van Max Ernst worden geclassificeerd binnen het surrealisme en het dadaïsme. Hij experimenteerde voortdurend met verschillende technieken en ontwikkelde het zogenaamde dripping. Hij had een uitgesproken fascinatie voor vogels en liet zichzelf meermaals als vogel-man in zijn schilderijen terugkeren (de Loplop). De Loplop was voor Ernst zijn alter ego, een extensie van zijn innerlijk zichtbare in zijn werk.

Max Ernst kan een van de meest intrigerende kunstenaars van de vorige eeuw genoemd worden. Hij wordt dan wel geclassificeerd binnen het dadaïsme en het surrealisme, maar eigenlijk doet hem dat ietwat oneer aan: hij bleef zijn werken verder ontwikkelen en bleef getuigen van creativiteit en innovatie. Waar men surrealisten vaak kunstenaars voor pubers durft noemen, is het niet correct om hem tot een dergelijk niveau te degraderen. Max Ernst was en bleef doorheen zijn leven een onverzadigbaar schepper binnen zijn vak. Hij was een begaafd schilder, een fantastische graficus en een groots beeldhouwer. Meer nog: Max Ernst wist dat in kunst alles mogelijk was.

Oeuvre

In zijn werk De olifant van Celebes is de overgang naar het surrealisme duidelijk zichtbaar. Het diepteperspectief wordt gecombineerd met een vergrote voorgrond en het dierlijke domineert het werk. De olifant van Celebes is een metalen monster en op het werk zien we een naakte vluchtende vrouw. De olifant symboliseert de blindheid van het geweld, waar de vrouw de angst voor gevangenschap en de dood moet uitbeelden.

Een ander werk van Ernst is de Oedipus Rex, een van zijn bekende vogelwerken. Max Ernst trachtte steeds zijn innerlijke zelf te tonen in zijn werken en de Oedipus Rex is daar een zeer goed voorbeeld van. Het werk schetst het verhaal van de jonge Ernst: op een en dezelfde dag sterft zijn lievelingsvogel en wordt zijn jongste zus geboren. Zijn werk toont het verband tussen de geboorte en de dood. De vogel is bovendien gevangen, de vingers komen door het venster met een door een zaag doorboorde noot. De Oedipus staat symbool voor de slechte band tussen Ernst en zijn vader.

Andere werken (selectie)

“De maagd slaat het Christuskind voor drie getuigen” (1926), “Angel of Heart and Home” (1937), “Robing of the Bride” (1940), “Les dieux obscurus” (1957), “33 meisjes gaan op vlinderjacht” (1958).

max ernst

max ernst2

Magisch Realisme

Het magische realisme is een stroming in de schilderkunst die met een realistische stijl een alternatieve werkelijkheid weergeeft. De term magisch realisme wordt in 1925 als eerste gebruikt door de Duitser Franz Roh en wordt sindsdien ook op eerder werk toegepast. Het magische realisme probeert het magische in het alledaagse te doen verschijnen waardoor ook het alledaagse meer betekenis en aandacht krijgt.

Vervreemding

Magisch realisme poogt door alledaagse dingen in groot detail weer te geven of in nieuwe verbanden, perspectieven of omgevingen te plaatsen een vervreemding van onze dagelijkse werkelijkheid te bewerkstelligen. De alternatieve werkelijkheid kan gecreëerd worden door er iets van buiten de werkelijkheid aan toe te voegen, maar vaak worden er dingen veranderd om een werkelijkheid die we in het dagelijks leven niet zien weer te geven. Rond de Eerste Wereldoorlog ziet men veel dat alledaagse dingen in een onheilspellende situatie geplaatst worden en zo de grotere onheilspellende werkelijkheid van de periode weerspiegelen.

Relatie met andere stromingen

Het magisch realisme keert zich tegen de abstracte kunst en richt zich op het bereiken van een effect met realistische weergave. Deze drang naar fotografisch realisme is het belangrijkste onderscheid met verwante stromingen die onze perceptie van de werkelijkheid op losse schroeven zetten zoals het expressionisme en het surrealisme. Je ziet vaak ook magisch realistische werken van artiesten die tussen verwante stromingen bewegen, zoals Max Ernst (1891-1976) en René Magritte (1898-1967) die surrealist genoemd worden. De stroming werd lange tijd gezien als Europees, maar na de Tweede Wereldoorlog werd de term ook steeds meer gebruikt voor werken van kunstenaars in beide Amerika’s zoals Frida Kahlo (1907-1954) en Edward Hopper (1882-1967).

In Nederland

Misschien wel de bekendste Nederlandse artiest met magisch realistisch werk is Escher (1898-1972), die zijn vervreemding vooral bereikte met perspectief zoals in bijvoorbeeld Tekenen en Klimmen en Dalen. De Amsterdamse schilder Carel Willink (1900-1983) is internationaal bekend en gebruikt in de regel de lucht om een magische en niet zelden onheilspellende karakter teweeg te brengen zoals in Landschap met omgevallen beeld en De Eeuwige Schreeuw. Willinks portretten van koninginnen Beatrix en Juliana geven elk goed een idee van magisch realistische portretten. Het werk van Anneke Kuyper (1942-) geeft een goed beeld van magisch realisme in verschillende technieken en stijlen en de voortdurende invloed in hedendaagse kunst.

Magisch Realisme

magisch realisme