Hoe herken ik waardevolle kunst?

Niets is leuker dan snuffelen op een vrijmarkt, waar oude troep voor een prikkie verkocht wordt. Tussen die rommel kunnen echter hele waardevolle dingen zitten. Immers, we kennen allemaal het verhaal van dat schilderij dat voor een Euro gekocht is en na onderzoek een fortuin waard bleek te zijn.
Maar hoe herken je waardevolle kunst nu eigenlijk? Het is een vraag waar velen antwoord op willen.

Kennis, ervaring en geluk

Het is erg lastig om oude spullen als waardevolle kunst te herkennen. Soms lijkt iets heel oud en waardevol, maar blijkt het niets waard te zijn. Toch is het wel mogelijk. Kennis, ervaring en geluk helpen hierbij. Je doet er daarom altijd wijs aan om je een beetje in kunst te verdiepen. Om te weten welke stijlen er zoal geweest zijn, in welke periode. Op internet zijn afbeeldingen te vinden. Als je deze afbeeldingen bekijkt heb je al snel een indruk. Het is echter nog geen garantie. Geluk blijft ook een grote factor spelen.

Waar moet je op letten bij waardevolle kunst?

Kleuren en contrasten zijn vooral bij schilderijen van essentieel belang in het herkennen van een waardevol doek. Bij reproducties bijvoorbeeld vervaagt al heel snel de rode kleuter, terwijl blauw blijft staan. Vreemde dingen met de kleur, laten vaak ook al zien dat het niet waardevol is.

Bij speelgoed speelt merk en kwaliteit een grote rol. Het oude speelgoed is doorgaans van duurzaam kwaliteit gemaakt en heeft het daarnaast herkenningspunten van echtheid. De Teddybeer van Steiff hebben bijvoorbeeld een loodje in het oor.
Bij servies speelt het merk een rol. Let er dan wel op dat het nog in tact is.

Nuchterheid blijft in elk geval belangrijk en wees, als je iets denkt te zien, niet te gretig. De verkoper zal dan al snel wat hoger gaan zitten met de prijs. Belangrijkste regel is misschien wel. Als iets te mooi is voor woorden, dan is dat negen van de tien ook echt wel zo.

Afbeeldingsresultaat voor bekend schilderij

Het oudste beeld ter wereld

Oude kunstwerken zijn natuurlijk altijd ontzettend interessant om te bekijken. Er zijn in het verleden al talloze oude beelden gevonden. Maar wat zijn nu eigenlijk de oudste beelden die er op dit moment zijn? Uit welke tijd komen deze beelden? En misschien nog wel belangrijker: kun je die beelden ook nog ergens bekijken. Hieronder worden de oudste beelden ter wereld voor je op een rijtje gezet

Venus van Dolní Vestonice

Dit beeld werd bijna 100 jaar geleden(1925) gevonden in het zuiden van Tsjechië. Het was in twee stukken gebroken en men schat dat het stamt uit de periode 28.000 jaar voor Christus geboren werd. Het is vrouwelijk vruchtbaarheidsfiguur zoals ze veelvuldig in de prehistorie voorkwamen. Het is het oudste keramieken beeld ter wereld en wordt bewaard in Brno, ontoegankelijk voor het publiek.

Venus van Galgenberg

Een nog ouder beeldje dat in 1988 gevonden werd vlakbij het Oostenrijkse Stratzing. Het Serpentijnen beeld is naar de meest betrouwbare schatting ruimt 30.000 jaar oud. Het is met 7 centimeter erg klein. Het beeld werd gevonden in verschillende delen en is later hersteld. Het is vandaag de dag nog steeds te bezichtigen in het Natuurhistorisch Museum in de hoofdstad van Oostenrijk. Het is tot en met 2008 het oudste Venus beeldje ter wereld geweest.

Venus van Hohle Fels

Naar schatting met afstand het oudste door mensenhanden gemaakte beeld dat gevonden werd. Dit beeld werd in 2008 in Zuid-Duitsland gevonden en is gemaakt van ivoor. Dat ivoor is naar alle waarschijnlijkheid afkomstig van de tand van een mammoet. Het stamt uit het jaar 40.000 voor Christus en wordt nog steeds tentoongesteld. Als je het beeld wil zien, moet je naar het Urgeschichtliches Museum in Blaubeuren.

Nóg oudere beeldjes

Er zijn op zeker nog oudere beeldjes gevonden dan degenen die hierboven beschreven zijn. Sterker nog: er zijn beelden gevonden die volgens de schatting van experts meer dan 300.000 jaar oud zijn. Het probleem met deze beelden is dat er niet met zekerheid gezegd kan worden of deze beelden daadwerkelijk door mensen zijn gemaakt

Afbeeldingsresultaat voor Venus van Dolní Vestonice

Waarom is De Schreeuw zo bekend?

Schilderij “De schreeuw

Dit ruim honderd jaar oude schilderij wil laten zien wat angst is. Het figuur op het schilderij is eigenlijk een zelfportret van de schilder die dit schilderij met olieverf, tempera en pastel op doek heeft gezet. De Zweedse schilder Edvard Munch had, toen hij aan de gang ging met dit werk een traumatische relatie met een getrouwde vrouw achter de rug. Op een avond wandelde hij net even buiten Oslo en zag dat de lucht en het landschap wonderschoon was. Plotseling veranderde dit in een angstwekkend aangezicht. Dit gebeurde natuurlijk in zijn hoofd. Hij werd hier zo door gegrepen dat hij dit direct bij thuiskomst is gaan schilderen. Dit schilderij beeld angst uit. De figuur die met een wijd open mond hard schreeuwt en als het ware bang is voor zijn omgeving.
Edvard Munch

Edvard Munch

Edvard Munch was een kunstschilder geboren in 1864. Nadat hij lid werd van de kunstenaarsgroep “Kristiana Bohème” ging hij zich steeds meer specialiseren in het maken van expressionistische werken. Liefde, angst en pijn die hij zelf meemaakte liet hij zien in zijn kunstwerken. Vooral de angst is goed waar te nemen in veel schilderijen van Edvard. Kleuren en verfstreken geven een paniekerige aanblik en brengen dit op een goede manier over op de kijker.
HerkenbaarAfbeeldingsresultaat voor de schreeuw

Veel mensen zullen iets in zichzelf herkennen wanneer zij naar dit schilderij kijken. Dit kan erg confronterend zijn en kan de persoon in kwestie van zijn stuk brengen. Het schreeuwen van de figuur is het schreeuwen tegen het landschap om hem heen. Dus eigenlijk het schreeuwen tegen de buitenwereld. De werken van Edvard Munch zijn allen het bekijken waard, maar “de Schreeuw” is toch één van zijn beste kunststukken. Niet in opdracht gemaakt maar helemaal uit hemzelf voortgekomen.
Munch museum Oslo

Edvard Munch maakte van elk schilderij een tweede versie. Van de Schreeuw zijn vier versies in omloop. In 2004 is de eerste en dus het originele schilderij gestolen uit het Munch museum. Het dievengilde heeft geprobeerd dit schilderij te verkopen en zijn zo gepakt. In 2006 was het schilderij weer terug in het museum. Kijk voor nog meer informatie op de desbetreffende websites.

 

 

 

Wim Pijbes treedt toe in raad van toezich TEFAF

Wim Pijbes nieuw lid Tefaf

Kunsthistoricus Wim Pijbes mag zich sinds kort lid van de raad van toezicht bij de Tefaf noemen. Pijbes kreeg vooral bekendheid doordat hij de afgelopen jaren afwisselend directeur werd van verschillende musea in het land. Tot 2008 was hij verbonden aan de Kunsthal in Rotterdam. Daarna nam hij het directeurschap van het Rijksmuseum in Amsterdam voor zijn rekening. In die functie bleef hij tot vorig jaar. In 2016 werkte hij als directeur voor het Museum Voorlinden dat zich gevestigd heeft in Wassenaar. Vanwege zijn inspanningen kreeg hij de titel Officier in de Orde van Oranje-Nassau. Anno 2017 is hij nog steeds directeur, maar dan van Stichting Droom en Daad.Afbeeldingsresultaat voor Wim Pijbes

Naar verwachting zal deze vernieuwing binnen de raad van toezicht veel bekijks trekken in de kunstwereld. Dat komt doordat er naast Wim Pijbes nog zeven nieuwe leden hun debuut maken als toezichthouder. De helft van de in totaal acht nieuwkomers bestaat uit leden van de Tefaf. Pijbes is niet de enige Nederlander die de raad komt versterken, want ook kunstmarktconsulent Nanne Dekking voegt zich erbij. Aan de andere kant blijven er ook bekende gezichten op hun vertrouwde plaats zitten. Zo gaat de in opspraak geraakte beurshandelaar Konrad Bernheimer de komende tijd door met zijn taken.

TEFAF

De Tefaf staat voor The European Fine Art Foundation en is een belangrijke kunstbeurs in Europa. Na de eerste editie in 1975 heeft de tiendaagse beurs een rijke historie met schitterende kunst opgebouwd. Pijbes en Dekking kunnen gewoon in eigen land blijven als ze hun nieuwe werk komen doen. Het Maastrichts Expositie en Congres Centrum vormt al decennia het decor voor het evenement. Sinds 2016 heeft de Tefef zich uitgebreid met een buitenlandse variant in de Amerikaanse stad New York. In mei 2017 komt Tefaf in deze stad met een voorjaarseditie van het kunstfestijn. Liefhebbers in Nederland moeten nog geduld hebben tot maart 2018 voordat ze weer kunnen genieten van alle kunst.

 

 

De 10 duurste kunstwerken ter wereld

De wereld kent vele kunstenaars en daardoor ook veel kunstwerken. Wat zijn nou de duurste kunstwerken ter wereld? Hieronder geef ik je graag een overzichtje:

10. Woman III – Willem de Kooning ($163.400.000)

Dit abstract expressionistische schilderij werd geschilderd in 1953 en behoorde tot een reeks van 6 schilderijen waarin de vrouw het centrale thema vormde.

9. No. 5 – Jackson Pollock ($166.300.000)

Dit werk wordt door velen beschreven als een ‘dicht vogelnest’ omwille van de kleuren en schilderstijl.

8. Nu Couché – Amedeo Modigliani ($172.200.000)

Dit werk wordt ook ‘Rood naakt’ genoemd. Het behoort tot een reeks naakt- schilderijen. Dit werk werd geschilderd in 1917-1918 en wordt beschouwd als Modigliani’s bekendste werk.

7. Les Femmes d’Alger – Pablo Picasso ($181.200.000)

Dit schilderij dateert uit 1955. ‘Les Femmes d’Alger’ is deel van een 15- delige serie. Pablo Picasso inspireerde zich hierbij op een schilderij van Delacroix.

6. De huwelijksportretten van Marten Soolmans en Oopjen Coppit – Rembrandt van Rijn ($182.000.000)

De 2 portretten beelden een getrouwd echtpaar af. Uitzonderlijk voor Rembrandt is het feit dat de beide personen in hun volledige lengte afgebeeld staan. Opmerkelijk is dat beide werken doorheen de eeuwen heen nooit gescheiden werden van elkaar.

5. No. 6 (Violet, Groen en Rood)- Mark Rothko ($188.000.000)

Dit werk werd geschilderd in 1951 en is geschilderd in de kenmerkende stijl van Rothko: kleurvlakken naast elkaar die afgebakend worden door wazige en ongelijke tinten.

4. Number 17A – Jackson Pollock ($202.000.000)

Ook nummer 4 wordt ingenomen door Jackson Pollock. Dit werk met gele, blauwe, rode, zwarte en witte vlakken werd geschilderd in 1948.

3. De kaartspelers – Paul Cézanne ($276.000.000+)

Dit werk, geschilderd in 1892/1893, behoort tot een serie olieverfschilderijen uit de laatst fase van Cezannes carrière. Tot 2015 was dit het duurst verkochte schilderij ooit.

1. Nafea Faa Ipoipo – Paul Gauguin ($303.000.000)

Het schilderij ‘Nafea Faa Ipoipo’ is geschilderd in het jaar 1892. Gauguin liet zich vaak inspireren door Tahiti en dan vooral Tahitiaanse vrouwen.

1. Interchange – Willem de Kooning ($303.000.000)

Een gedeelde plaats met ‘Nafea Faa Ipoipo’ komt toe aan dit werk (1955). Dit werk bestaat uit een compositie van wit en zwart.

Nationale Museumweek 2017

De Nationale Museumweek, meer dan allen passie voor kunst

De Museumvereniging organiseert in 2017 voor de derde keer de Nationale museumweek. Tijdens deze museumweek, die van 3 tot en met 9 april 2017 gehouden wordt, zullen ruim 400 musea door geheel Nederland de deuren openen voor publiek. Daarnaast worden er door vele musea speciale activiteiten georganiseerd, waaronder workshops, exposities en proeverijen, allen met doel om meer Nederlanders te verleiden tot museumbezoek en laten te genieten van de schoonheid van de Nederlandse kunst en het erfgoed. Het thema van de Nationale museumweek 2017 is ‘Ons échte goud. Dichterbij dan je denkt!’

Gouden Pronkstukken

Alle musea die deelnemen aan de Nationale museumweek zetten speciaal voor deze week een pronkstuk in de schijnwerper. Elk pronkstuk staat centraal voor een stuk geschiedenis. Het vertelt iets over kunst, wetenschap, techniek en de mensheid. De pronkstukken en hun geschiedenis kunnen verdeelt worden op een lange historische tijdlijn.Drie van deze pronkstukken worden in blinkend goud uitvergroot en kunnen bewonderd worden op openbare plaatsen in drie Nederlandse steden. Doordat deze pronkstukken zo uitvergroot zijn, kan niemand meer om Ons Echte Goud heen. Veel voorbijgangers zullen verrast worden door deze pronkstukken en onverwachts met kunst in aanraking komen. Een nieuwe passie kan zomaar geboren worden.

Locaties Gouden Pronkstukken:

De Letterkast, Dordrecht, van zondag 2 april tot en met zondag 9 april
Het Meisje van Yde, Assen, van dinsdag 4 april tot en met zondag 9 april
De Ploeger, Helmond, van donderdag 6 april tot en met zondag 9 april.

Exposities

Tijdens de Nationale Museum proef je de kunst in geheel Nederland. Ieder museum probeert op haar eigen manier de interesse en liefhebberij voor de kunst over te brengen. Zo wordt in de Kunsthal de expositie ‘Werk voor een betere wereld’ gehouden. Deze expositie is opgenomen in het programma Mondriaan tot Dutch design 2017.

 

Afbeeldingsresultaat voor nationale museumweek 2017

TEFAF Kunstveiling: strenger optreden tegen vervalsingen

De TEFAF kunstveilig is dit jaar voor de 30ste keer georganiseerd in Maastricht van 10 tot 19 maart.

Deze unieke beurs trekt ook veel internationale kunsthandelaars aan gerenommeerde galeries die proberen zeldzame stukken te verkopen of verhandelen op deze veiling.
Een handelaar die een object wanst te verkopen of veilen op de TEFAF kunstbeurs moet kunnen aantonen dat het object echt is en geen vervalsing. De beurs heeft een goede start gehad dit jaar. Er is namelijk al een peperduur poppenhuis verkocht met zeventiende-eeuwse zilveren miniaturen voor maar liefst 1,75 miljoen euro.

Strenger optreden tegen vervalsingen

Vorig jaar kwam de beurs echter in opspraak omdat er vervalsingen te koop waren aangeboden. De gerechtelijke procedure zijn nog volop die vervalsingen aan het onderzoeken. Daarom kan men nog geen uitspraken doen hieromtrent.

De keuringscommissie kwam ook in opspraak door het feit dat de keuringscommissie ook bestaat uit handelaars die mee helpen de objecten en antieke stukken controleren op hun echtheid. Om te vermijden dat hun commissie kan verantwoordelijk gesteld worden heeft TEFAF een nieuw beleid en disclaimer laten registreren. Het keuringsteam bestaat nochtans uit 178 experts die in 28 verschillende commissies zetelen om de objecten (normaal een 30.000 objecten per beurs) te kunnen controleren op de authenticiteit.

Nieuw keuringsbeleid en bescherming van de keuringscommissie

Het nieuwe Keuringsbeleid van TEFAF dat dit jaar wordt ingevoerd bestaat uit het volgende:

  • Elk aangeboden object wordt gecontroleerd op de kwaliteit, de conditie waarin het zich bevind en of het object authentiek is.
  • Bij twijfel wordt het object zeker niet toegelaten en onmiddellijk verwijdert uit de catalogus

Invoering van een disclaimer in het keuringsbeleid sedert dit jaar door TEFAF

  • De keurmeesters zijn niet verantwoordelijk voor het onderzoek van elk aangeboden object
  • Enkel de handelaars zijn verantwoordelijk voor het aanbieden van een echt object en geen vervalsing.

Met dit nieuwe beleid onderscheiden ze zich van andere kunstbeurzen.

De unieke uiting die conceptuele kunst heet

Bij conceptuele kunst gaat het om het idee, dat van groter belang is dan de technische uiting daarvan. Deze stroming kent de opvatting dat er geen scherpe grens bestaat tusse
n onze kunst en ons leven. Sinds de jaren zestig van de vorige eeuw is conceptuele kunst een zeer belangrijke internationale stroming die zich in vele verschijningen openbaart. Niet alleen galeries, maar ook op bijzondere locaties of evenementen wordt conceptuele kunst gebruikt en getoond. De kunstvorm is gestoeld op filosofie, het feminisme, politiek activisme en natuurlijk de psychoanalyse. De conceptuele kunst laat de toeschouwer werken; meer dan de ogen wordt het denken geprikkeld met deze moderne kunstuiting.

Idee belangrijker dan uitvoering

Het doel van conceptuele kunst is bewustwording. Het gaat om het idee van het concept kunst, niet om het getoonde kunstobject. Het eindproduct is een onontkoombare consequentie van het proces. Deze kunststroming gaat dus verder dan traditionele kunst. Dat betekent dat vormen, materialen of technieken vrij zijn. Haast alles kan worden omgevormd tot een kunstobject, zolang het artistieke idee maar aan het proces ten grondslag ligt. De kern van conceptuele kunst ligt in de minimalistische kunst, zoals de Dada beweging begin 20ste eeuw. Marcel Duchamp, met zijn reactie tegen de beeldende kunst, gebruikte alledaagse voorwerpen om nieuwe, subjectieve kunstconcepten te vormen. Zijn bekendste werk is het urinoir, uitgeroepen tot meest invloedrijke werk van moderne kunst. Hiermee werd duidelijk: het creatieve proces is even belangrijk als het uiteindelijke werk.

Kunstwerk overbodig

Conceptuele kunst kent veel kenmerken. Zo staan niet de gemaakte vormen of materie
centraal, maar de bedoelingen en ideeën. Tekst is een veelgebruikt middel en een ander kenmerk is dat de uitvoering minder belangrijk, of zelfs overbodig is. Conceptuele kunst kenmerkt zich ook door het gebruik van onconventionele materialen en media. De waarde van conceptuele kunst ligt dus niet in het eindproduct, maar in het proces. Dit eindproduct is slechts een bijkomstige fase van het scheppingsproces. Conceptuele kunst wordt daardoor meer ‘ontworpen’, dan dat het gemaakt wordt. Foto’s, documenten, kaarten, video, film, performance: de vormen zijn zeer uiteenlopend. Veel hedendaagse kunstenaars gebruiken ook meer sociale media, communicatie en sociale interactie. De conceptuele kunst is zo een stimulerende vorm Afbeeldingsresultaat voor conceptuele kunstvan kunst die onmisbaar is gebleken.

 

 

Wie was Raffaello Sanzio?

Een veelzijdige man

Raffaello Sanzio is op 6 april 1483 geboren in een klein dorpje vlakbij Rome. Naast tekenaar en architect behoorde hij tot het selecte groepje grote kunstenaars in de periode 1500 tot 1520. Hij behoort tot één van de meester van de Italiaanse Renaissance. Al tijdens zijn leven was hij een erg bekende verschijning. In eerste instantie kreeg hij schilderles van zijn vader. Later werd hij leerling bij Perugino. In zijn schilderij “De droom van de ridder” is de invloed van Perugino zeer zeker aanwezig. Ook portretten schilderde deze man geweldig evenals Madonna’s. Ook voor tapijtkunst draaide hij zijn hand niet om. Een prachtig zelfportret ontbreekt uiteraard niet.

Vertrek naar Florence, daarna naar Rome

Begin 1500 vertrok Raffaello Sanzio, tegenwoordig beter bekend als Rafaël, naar Florence. Hij paste zijn techniek aan, hij werd daardoor beïnvloed door de meesters Leonardo Da Vinci en Michelangelo. Nog wat later, rond 1508 reisde hij naar Rome. Hij kreeg daar de opdracht om één van de vertrekken van het Vaticaan te decoreren. Op deze manier werd hij in sneltreinvaart één van de belangrijkste kunstenaars van het Vaticaan. Ook heeft Rafaël in Rome vier zalen van het Apostolisch paleis in Vaticaanstad onder handen genomen.

Kort leven

Erg oud is Rafaël niet geworden. Op zijn zevenendertigste verjaardag is hij overleden. Op zijn graf staat een bijzondere tekst namelijk: “Dit is de graftombe van Rafaël, die tijdens zijn leven Moeder Natuur deed vrezen door hem te worden verslagen, en als hij stierf, met hem te moeten sterven.” Ook na zijn dood ging het werk door. Dat bewijst het kunstwerk “Transfiguratie” oftewel “de gedaanteverandering van Jezus”. Dit werk kwam pas na zijn dood af. Er gaan geruchten dat de Paus hem tot kardinaal wilde benoemen! Hier is echter geen bewijs voor.

Afbeeldingsresultaat voor Raffaello Sanzio

 

Schildertechniek: het Pointillisme

Het pointillisme is een typische schildertechniek die opkwam aan het eind van de negentiende eeuw. Door het gebruik van verfstippen die ongemengd op het doek werden aangebracht ontstond de opvallende stijl die licht accentueerde op grond van de analyse van kleuren. Het pointillisme is nauw verwant aan het divisionisme, waarmee de schilder Georges Seurat in het begin van de jaren tachtig van de negentiende eeuw begon te experimenteren.

Het divisionisme echter bediende zich hoofdzakelijk van verfstreepjes. Beide richtingen beschouwen we tegenwoordig als voortzettingen van het impressionalisme en daarom noemen we ze ook wel neo-impressionalisme. De achtergrond van het pointillisme is wetenschappelijk: in plaats van het mengen van kleuren zoals in de traditionele schilderkunst brengen pointillistische schilders op een witte ondergrond de primaire kleuren aan in de vorm van verfstippen. Dankzij de werking van de hersenen van de mens neemt degene die het schilderij bekijkt secundaire kleuren waar. Zo leidt het naast elkaar aanbrengen van bijvoorbeeld groen en rood tot een blauwe kleur, of rood en geel tot oranje. En dat terwijl die uiteindelijk visueel waargenomen kleur niet door de schilder is gebruikt. Dergelijke pointillistische schilderijen geven een buitengewoon helder en licht effect bij bekijken ervan.

Genoemde Georges Seurat ging na het aanbrengen van streepjes over op het gebruik van verfpuntjes en dat noemde hij halverwege de jaren tachtig van de negentiende eeuw chromoluminarisme. Een goed voorbeeld van een dergelijk schilderij was tentoongesteld op de expositie Indépants onder de titel ‘Een zwempartij te Asnières’. Andere bekende vertegenwoordigers van het pointillisme en dus ook het divisionisme waren Camille Pissao en Paul Signac. Het latere expressionisme wees deze vorm van schilderkunst af als te gekunsteld en bovenal veel te analytisch. In het begin van de twintigste eeuw zouden het pointillisme en divisionisme echter een grote inspiratiebron voor het fauvisme en het grote expressionisme blijken te zijn. Later nog ondergingen het kubisme en het futurisme nog altijd grote invloed van vooral het divisionisme. Kortom: het pointillisme was een erg belangrijke stroming in de evolutie van de geschiedenis van de schilderkunst. Het is dan ook terecht dat de stroming onder kunstliefhebbers nog altijd hoog aangeschreven staat.