Tagarchief: pop-art

Pop-art

Pop-wat?
Ondanks dat pop-art een groot aantal verschillende stijlen en technieken inhoudt, is er één groot gemeenschappelijk uitgangspunt: de interesse en voorliefde voor populaire cultuur en dan voornamelijk de Amerikaanse. Ordinaire massavoorwerpen uit de reclame, strips films of het dagelijkse leven, werden tot kunstvorm verheven. Kenmerkend is een speelse, jeugdige en frisse stijl.

Pop-waarom?
De stroming kwam voort uit de tijdsgeest van (seksuele) vrijheid en vrouwenemancipatie en kan geïnterpreteerd worden als een reactie op het abstract expressionisme. Deze kunstenaars zagen kunst als iets elitairs, waartegen de pop-art kunstenaars zich afzetten. Alle kunstwerken beschouwen als een ode aan de consumptiemaatschappij is gevaarlijk, aangezien er ook heel wat kunstwerken deze bekritiseerden.

Pop-waar?
Londen was de bakermat van pop-art, waar een groep kunstenaars, architecten en critici elkaar wekelijks ontmoetten in het Instituut van de Hedendaagse Kunst. Zij noemden zichzelf de “Independent Group” (Onafhankelijke Groep). Het schilderij “Just What Is It That Makes Today’s Homes So Different, So Appealing?” van de Brit Richard Hamilton wordt beschouwd als het begin van de popart.

Pop-wie?
Hamilton mag dan misschien de aanstoker zijn geweest, Andy Warhol is zonder meer de bekendste pop-art kunstenaar. Zijn geschilderde Marilyn Monroe is uitgegroeid tot een iconisch kunstwerk, net zoals zijn blikken Campbell soep.
Zijn landgenoot Roy Lichtenstein is ook wereldvermaard. Hij liet zich inspireren door strips, die hij dan vaak op zijn kenmerkende manier parodieerde. “Whaam!” en “Drowning Girl” zijn hiervan geweldige voorbeelden. De Nederlander Reinier Lucassen volgde zijn voorbeeld, want hij schilderde Donald Duck. Ook Woody van Amen en Wim T. Schippers kenden vele successen, net zoals de Belgen Marcel Broodthaers en Panamarenko. Daarnaast zijn er nog vele andere kunstenaars die deze stroming tot een van de meest bijzondere en populaire kunststromingen hebben gemaakt.

pop-art