Waarom is De Schreeuw zo bekend?

Schilderij “De schreeuw

Dit ruim honderd jaar oude schilderij wil laten zien wat angst is. Het figuur op het schilderij is eigenlijk een zelfportret van de schilder die dit schilderij met olieverf, tempera en pastel op doek heeft gezet. De Zweedse schilder Edvard Munch had, toen hij aan de gang ging met dit werk een traumatische relatie met een getrouwde vrouw achter de rug. Op een avond wandelde hij net even buiten Oslo en zag dat de lucht en het landschap wonderschoon was. Plotseling veranderde dit in een angstwekkend aangezicht. Dit gebeurde natuurlijk in zijn hoofd. Hij werd hier zo door gegrepen dat hij dit direct bij thuiskomst is gaan schilderen. Dit schilderij beeld angst uit. De figuur die met een wijd open mond hard schreeuwt en als het ware bang is voor zijn omgeving.
Edvard Munch

Edvard Munch

Edvard Munch was een kunstschilder geboren in 1864. Nadat hij lid werd van de kunstenaarsgroep “Kristiana Bohème” ging hij zich steeds meer specialiseren in het maken van expressionistische werken. Liefde, angst en pijn die hij zelf meemaakte liet hij zien in zijn kunstwerken. Vooral de angst is goed waar te nemen in veel schilderijen van Edvard. Kleuren en verfstreken geven een paniekerige aanblik en brengen dit op een goede manier over op de kijker.
HerkenbaarAfbeeldingsresultaat voor de schreeuw

Veel mensen zullen iets in zichzelf herkennen wanneer zij naar dit schilderij kijken. Dit kan erg confronterend zijn en kan de persoon in kwestie van zijn stuk brengen. Het schreeuwen van de figuur is het schreeuwen tegen het landschap om hem heen. Dus eigenlijk het schreeuwen tegen de buitenwereld. De werken van Edvard Munch zijn allen het bekijken waard, maar “de Schreeuw” is toch één van zijn beste kunststukken. Niet in opdracht gemaakt maar helemaal uit hemzelf voortgekomen.
Munch museum Oslo

Edvard Munch maakte van elk schilderij een tweede versie. Van de Schreeuw zijn vier versies in omloop. In 2004 is de eerste en dus het originele schilderij gestolen uit het Munch museum. Het dievengilde heeft geprobeerd dit schilderij te verkopen en zijn zo gepakt. In 2006 was het schilderij weer terug in het museum. Kijk voor nog meer informatie op de desbetreffende websites.

 

 

 

Wie was Raffaello Sanzio?

Een veelzijdige man

Raffaello Sanzio is op 6 april 1483 geboren in een klein dorpje vlakbij Rome. Naast tekenaar en architect behoorde hij tot het selecte groepje grote kunstenaars in de periode 1500 tot 1520. Hij behoort tot één van de meester van de Italiaanse Renaissance. Al tijdens zijn leven was hij een erg bekende verschijning. In eerste instantie kreeg hij schilderles van zijn vader. Later werd hij leerling bij Perugino. In zijn schilderij “De droom van de ridder” is de invloed van Perugino zeer zeker aanwezig. Ook portretten schilderde deze man geweldig evenals Madonna’s. Ook voor tapijtkunst draaide hij zijn hand niet om. Een prachtig zelfportret ontbreekt uiteraard niet.

Vertrek naar Florence, daarna naar Rome

Begin 1500 vertrok Raffaello Sanzio, tegenwoordig beter bekend als Rafaël, naar Florence. Hij paste zijn techniek aan, hij werd daardoor beïnvloed door de meesters Leonardo Da Vinci en Michelangelo. Nog wat later, rond 1508 reisde hij naar Rome. Hij kreeg daar de opdracht om één van de vertrekken van het Vaticaan te decoreren. Op deze manier werd hij in sneltreinvaart één van de belangrijkste kunstenaars van het Vaticaan. Ook heeft Rafaël in Rome vier zalen van het Apostolisch paleis in Vaticaanstad onder handen genomen.

Kort leven

Erg oud is Rafaël niet geworden. Op zijn zevenendertigste verjaardag is hij overleden. Op zijn graf staat een bijzondere tekst namelijk: “Dit is de graftombe van Rafaël, die tijdens zijn leven Moeder Natuur deed vrezen door hem te worden verslagen, en als hij stierf, met hem te moeten sterven.” Ook na zijn dood ging het werk door. Dat bewijst het kunstwerk “Transfiguratie” oftewel “de gedaanteverandering van Jezus”. Dit werk kwam pas na zijn dood af. Er gaan geruchten dat de Paus hem tot kardinaal wilde benoemen! Hier is echter geen bewijs voor.

Afbeeldingsresultaat voor Raffaello Sanzio

 

Wie was Hans ‘Jean’ Arp?

Afbeeldingsresultaat voor hans arp

In het begin van de 20ste eeuw bracht de Dada-beweging een nieuw geluid in de kunstwereld. Veel kunstenaars die zich bij de beweging schaarde zouden in het verdere verloop van de eeuw de kunst wezenlijk veranderen. Hans ‘Jean’ Arp was één van de voormannen van deze Dada-beweging en een pionier in de vorming van moderne kunst. De veelzijdige Arp was beeldhouwer, schilder, sieradenontwerper en dichter. Zijn kunst wordt gerekend tot het surrealisme en dadaïsme. Als wegbereiders van de abstracte kunst werd van Arp beweerd dat zijn werk ontstond bij toeval en automatisme. Veel van zijn werken kennen een organische vorm die een gedaante suggereert. De legende gaat dat zijn gedichten bestaan uit losgeknipte zinnen uit een eigen tekst die hij op de grond gooide en vervolgens willekeurig samenstelde.

Vertegenwoordiger kunstrichting

Hans Arp wordt in 1887 geboren in Straatsburg, dat toen nog bij Duitsland behoorde. Hij zag het levenslicht vlak na de Frans-Pruisische oorlog, toen Frankrijk Duits gebied teruggaf. Aan het eind van de Eerste Wereldoorlog werd bij wet bepaald dat het gebied tot Frankrijk behoorde en dat Hans ‘Jean’ zou gaan heten. In 1904 behaalde Arp het kunstnijverheidsdiploma, waarna hij richting Parijs trok. Hier publiceerde hij gedichten. Daarna reisde hij naar Weimar, waar hij enkele jaren voor studie verbleef. In 1912 exposeerde hij met tekeningen in Berlijn, waardoor hij snel kon aansluiten bij Duitse expressionisten. Dankzij een vriendschap met Max Ernst leert hij ook andere kunstenaars en stijlen kennen. dit zorgt voor veel inspiratie. Al het werk dat hij in 1914 heeft gemaakt heeft hij zelf vernietigd. In 1915 maakt hij collages en schilderijen gebaseerd op toeval. Vanwege de oorlog trekt hij naar Zwitserland, dat neutraal is. Hier leert hij Sophie Tauber kennen, die later zijn vrouw zal worden. Met haar experimenteert hij met reliëfs en constellaties. In Café Voltaire, samen met onder andere Hugo Ball en Marcel Janco, ontstaat Dada. Het is een kritiek op de bourgeoisie.

Productief

Er volgen publicaties zoals ‘The isms of art’ en kunstwerken als ‘Danseres’, ‘Human Concretion’ en ‘Vogels in een aquarium’. Arp bezigt zich met kleurontwerpen voor gebouwen, maar al gauw blijkt dat hij hierin veel concessies moet doen. Rond 1930 gaat Arp weer de confrontatie aan met concrete schilderkunst door middel van collages. Dat uit zich in een nieuwe beweging ‘Abstraction-Création. Zijn opvatting is dat kunst een vrucht is die in de mens groeit, zoals een kind in de moederschoot. Kunst is geen vervanging, maar een belevenis. Hij schrijft poëzie en mag in 1949 met zijn kunst in New York tentoonstellen. Een muurreliëf wordt gemaakt voor Harvard en het Unesco gebouw. Op 80-jarige leeftijd komt Arp te overlijden.
]

Victor Vasarely

victor-vasarely

Victor Vasarely

Kunstenaar Victor Vasarely is niet zo beroemd als een Andy Warhole of een Frida Kahlo. Toch is zijn kunst invloedrijk geweest voor vele internationale artiesten. In de jaren veertig van de 20ste eeuw experimenteert hij met optische illusies, via geometische, abstracte vormen. Deze visuele tegenstrijdigheden worden getypeerd door vele schakeringen en rangschikkingen, zodat de werken lijken te bewegen. In de jaren 50 volgen dan de kinetische schilderijen. Ook dit zijn werken met een sterk optisch perspectief. Vasarely is bekend in zijn werk om het abstracte gebruik van lijnen, patronen en wiskundige vormen.

Optical Art
Victor Vasarely wordt in Pécs geboren. De Hongaar begint rond 1925 aan een studie medicijnen, maar breekt deze al snel af. In 1927 is hij begonnen met de kunststudie in Boedapest en volgt daarnaast privélessen in het atelier van Bortnyik. Zo komt hij in contact met de Russische Constructivisten. Al snel verhuisd hij naar Parijs. Daar verricht hij voornamelijk grafisch werk en werkt hij voor verschillende reclamebureau’s. Tijdens en na zijn werk krijgt hij veel ideeën rondom het abstraheren van dagelijkse voorwerpen. Vanaf 1955 creëert Vasarely een reeks afbeeldingen die voor de toeschouwer bewegen. Het zijn lijnstructuren die naarmate het gezichtspunt verandert, lijken mee te bewegen. Dat jaar ontvangt hij de Critics Award in Brussel en een prijs in Milaan. Tevens is 1955 het jaar dat hij ‘Yellow Manifesto’ uitbrengt. Vanaf dit jaar maakt hij muurschilderingen en reliëfs in verschillende materialen. Zijn deelname aan verschillende exposities wereldwijd zorgen dat zijn naam verspreid wordt.

Vanaf 1961
Vasarely verhuist naar Frankrijk. Zijn roem en werk stoot door tot de wereldtop, waarbij hij nog meer prijzen in ontvangst mag nemen. Hij richt zich meer op architecturale projecten en stort zich zelfs op film. In 1971 opent er een museum in Gardes, gewijd aan zijn werk. Het werk levert de beginselen voor de Optical Art beweging wereldwijd. Vasarely maakt zich sterk voor de kunst die voor iedereen beschikbaar was en dus ook reproduceerbaar. In 1997 overleed deze vader van de geometrische abstracte schilderkunst.

Indrukwekkende creaties met voedsel

Kunstwerken die gemaakt zijn van voedsel zijn maar een beperkte tijd houdbaar. Food-art wordt deze kunst genoemd, regelmatig te zien op instagram en facebook. Van deze kunst is het belangrijkste onderdeel, een goede foto van de creatie te maken. Alleen op deze manier wordt food-art bewaard. Kunst met voedsel wordt gemaakt van de gewone producten die wij elke dag eten. Fruit, groenten, pitten, noten en vleeswaren. Door combinaties te maken worden de mooiste creaties gemaakt. Maar ook van één stuk fruit kan een kunstobject worden gesneden. De kunstenaar werkt met mesjes om tot het juiste resultaat te komen.

Kunstenaar Dan Cretu
Dan Cretu is een Roemeense kunstenaar die zijn kunstwerken maakt met vers fruit en groentes. Met een ui vormt hij de aarde en van parika’s maakt hij bloemen. Een sinaasappel wordt omgetoverd tot een fototoestel. Hij gebruikt uitsluitend hele verse producten omdat na een paar uur werken de creatie zo mooi mogelijk op de foto wil hebben. Wanneer de groenten of fruit al na een uur gaat verleppen is het kunstwerk verloren. De foto is eigenlijk het kunstwerk. Deze kunstenaar heeft ontzettend veel fantasie en maakt steeds weer een andere verrassend object. Voedselkunst kan eigenlijk alleen maar gezien worden door de foto. Deze moet dan ook perfect zijn.

Vrolijke kunst
Dan Cretu maakt vrolijke kunst! In deze wereld vol van oorlog en geweld is het een verademing om de foto’s van Dan Cretu te bewonderen. Spelen met eten noemt hij het zelf. Hij werkt heel graag met groentes en fruit en doet er soms een plak salami bij. Creatief met voedsel is helemaal van deze tijd. Komt dat omdat er een overvloed is aan goed eten? Het is verbazingwekkend wat Dan Cretu allemaal met eten maakt.

Dan Cretu heeft al honderden objecten gemaakt maar een paar springen er toch echt uit.

De sinaasappelfiets
Van één sinaasappel heeft Dan ooit een fiets gemaakt. Het voor- en achterwiel is een plak sinaasappel terwijl de rest van de fiets zoals het stuur, zadel en bagagedrager gesneden zijn uit de schil. Dit is geen makkelijke klus geweest. Ook omdat er snel gewerkt moet worden om alles zo vers mogelijk op de foto te krijgen.

dan-cretu1

De motorfiets
op ingenieuze wijze heeft Dan Cretu van puntpaprika’s een motorbike gemaakt. De kleine wielen zijn gesneden uit een limoentje en de rest is opgebouwd uit rode puntpaprika’s en plakjes wortel. Het is ondoenlijk om alle kunstobjecten van deze Roemeen op te noemen en te beschrijven. Deze kunst moet met eigen ogen gezien worden. Kijk op desbetreffende websites en laat je informeren over de eetbare kunst.

dan-cretu2

Kunstschilder René Magritte

Kunstschilder René Magritte werd op 21 november 1898 geboren en is gestorven op 15 augustus in 1967. Toen Magritte 13 jaar was werd zijn moeder dood uit de rivier de Samber gehaald. Zij had zich met een doek om het hoofd in het water gestort. Dat gebeuren heeft bij hem een grote indruk achtergelaten. Het gebeuren komt in zijn latere werken vaak terug. Er zijn vaak schilderen van hem waarbij het aangezicht bedekt is. Van 1916 tot 1921 volgde hij de opleiding aan de Brusselse Academie.

Zijn leven was gewoon. Hij hield niet van het uitgaansleven en hij leefde met zijn vrouw in een rustige wijk van Brussel. Hij liet, als een burgerlijk man, iedere dag zijn hond uit. Ondanks dat hij zo’n groot kunstenaar was had hij zelfs geen eigen atelier. Hij maakte zijn schilderijen in de woonkamer of aan de keukentafel. Wanneer er gegeten moest worden ruimde hij zijn schilderijen op om er later weer op verder te gaan. Ondanks dat hij zo alledaags was eindigde hij in 2005 op de negende plaats als grootste De Grootste Belg. Hij stond nog afgebeeld op het bankbiljet van 500 frank juist voordat de euro ingevoerd werd.

Het begin
Magritte werkte in eerste instantie als ontwerper bij een behangfabriek. Naderhand maakte hij affiches. Het debuut van Magritte als schilder was Kubistisch, futuristisch en abstract. Na het zien van het werk van Girorgio de Chirico in 1925 begon het werk van Magritte steeds meer surrealistische elementen te vertonen. Magritte maakte vooral olieverfschilderijen op doek. Hij maakte ook veel gouaches voorwerpen en collages. Tussen 1940 en 1946 verrijkte Magritte zich door zijn stijl aan te passen. Hij schilderde nu met een impressionistische accentuering. Na een korte periode van verrijking keerde hij toch weer terug naar zijn oude stijl.

Het surrealisme

Het surrealisme is een kunststroming in de moderne kunst. Deze is ontstaan als een literaire stroming in het begin van 1920. Tussen 1925 en 1940 was het het hoogtepunt van het surrealisme. Nog steeds komt men het surrealisme in de kunst tegen. Dit zowel voor de schilderkunst, beeldhouwwerken en literair.

Kunstwerken

Magritte heeft vele schilderijen gemaakt. Je kan daarbij denken aan de werken zoals; Bij het raam 1920, Vrouw te paard 1922, Primevera 1926, Landschap 1927, De vals spiegel 1928, De boom van kennis 1929. Portret 1935, De oogst 1943, Het grote geluk 1945, Het onbeschreven blad 1967 en zo kunnen we nog wel even doorgaan. Hij heeft zeer veel schilderwerken nagelaten.

Rene Magritte

Rene Magritte

Max Ernst: surrealistisch schilder

“De taak van de schilder is dat wat in hem zichtbaar is af te bakenen en te tonen.” Een fantastisch citaat van Max Ernst (1891-1976) en een mooie beschrijving van het gedachtegoed van een veelzijdig Duits surrealistisch schilder. Ooit begonnen als dadaïst, snel uitgegroeid tot een pionier van het Parijse surrealisme. Maar wat maakte Max Ernst zo bijzonder en wat kenmerkte zijn kunst?

Het werk van Max Ernst

De werken van Max Ernst worden geclassificeerd binnen het surrealisme en het dadaïsme. Hij experimenteerde voortdurend met verschillende technieken en ontwikkelde het zogenaamde dripping. Hij had een uitgesproken fascinatie voor vogels en liet zichzelf meermaals als vogel-man in zijn schilderijen terugkeren (de Loplop). De Loplop was voor Ernst zijn alter ego, een extensie van zijn innerlijk zichtbare in zijn werk.

Max Ernst kan een van de meest intrigerende kunstenaars van de vorige eeuw genoemd worden. Hij wordt dan wel geclassificeerd binnen het dadaïsme en het surrealisme, maar eigenlijk doet hem dat ietwat oneer aan: hij bleef zijn werken verder ontwikkelen en bleef getuigen van creativiteit en innovatie. Waar men surrealisten vaak kunstenaars voor pubers durft noemen, is het niet correct om hem tot een dergelijk niveau te degraderen. Max Ernst was en bleef doorheen zijn leven een onverzadigbaar schepper binnen zijn vak. Hij was een begaafd schilder, een fantastische graficus en een groots beeldhouwer. Meer nog: Max Ernst wist dat in kunst alles mogelijk was.

Oeuvre

In zijn werk De olifant van Celebes is de overgang naar het surrealisme duidelijk zichtbaar. Het diepteperspectief wordt gecombineerd met een vergrote voorgrond en het dierlijke domineert het werk. De olifant van Celebes is een metalen monster en op het werk zien we een naakte vluchtende vrouw. De olifant symboliseert de blindheid van het geweld, waar de vrouw de angst voor gevangenschap en de dood moet uitbeelden.

Een ander werk van Ernst is de Oedipus Rex, een van zijn bekende vogelwerken. Max Ernst trachtte steeds zijn innerlijke zelf te tonen in zijn werken en de Oedipus Rex is daar een zeer goed voorbeeld van. Het werk schetst het verhaal van de jonge Ernst: op een en dezelfde dag sterft zijn lievelingsvogel en wordt zijn jongste zus geboren. Zijn werk toont het verband tussen de geboorte en de dood. De vogel is bovendien gevangen, de vingers komen door het venster met een door een zaag doorboorde noot. De Oedipus staat symbool voor de slechte band tussen Ernst en zijn vader.

Andere werken (selectie)

“De maagd slaat het Christuskind voor drie getuigen” (1926), “Angel of Heart and Home” (1937), “Robing of the Bride” (1940), “Les dieux obscurus” (1957), “33 meisjes gaan op vlinderjacht” (1958).

max ernst

max ernst2

Paul Cézanne

Paul Cézanne (1839-1906) was een Franse kunstschilder die behoorde tot het postimpressionisme. Hij groeide op in het plaatsje Aix-en-Provance, in het zuiden van Frankrijk. In 1861 vertrok hij naar aanleiding van een heftige discussie met zijn vader naar Parijs. De twee hadden ruzie over liefde en schilderkunst. Zijn vader was een welgesteld man en wilde liever dat Cézanne bij zijn bedrijf – de bank Cézanne & Cabassol – in dienst kwam in plaats van een carrière in de schilderkunst te starten. Tegen de wil van zijn vader koos Cézanne toch voor de schilderkunst. Cézanne was heel strikt in hoe hij zijn werk wilde uitdragen en was het niet eens met de eisen van de ‘gewone schilder’.

Paul Cezanne

Paul Cezanne

Cézanne was radicaal voor zijn tijd en hij wilde schilders bewust maken dat er nog andere stijlen van schilderen bestonden. Cézanne heeft het gedachtegoed van de kunstwereld dan ook voorgoed veranderd. De invloed van Cézanne is nog in veel hedendaagse kunst terug te vinden, hij wordt namelijk ook wel gezien als de grondlegger van de moderne kunst. In het werk van Cézanne spelen licht en kleur een grote rol, zo gebruikte hij meer massieve en heldere kleuren dan zijn tijdgenoten, de impressionisten. Hij combineerde veel warme en koele kleuren in zijn schilderingen. Daarmee inspireerde hij ook het kubisme van Picasso en Braque. Picasso noemde Cézanne zelfs zijn enige echte leermeester.

Paul Cezanne

Paul Cezanne

De stijl van Cézanne stuitte op veel weerstand bij het gewone impressionisme en de aanhangers van het impressionisme wilden zijn werk dan ook verbieden in Frankrijk. Cézanne zette door en zijn stroming werd in de loop der tijd steeds meer geaccepteerd. Met name door de tentoonstelling van de Parijse kunsthandelaar Ambroise Vollard, die veel van Cézanne zijn werk tentoonstelde, kreeg Cézanne langzaam meer bekendheid. Ook dankzij de ontwikkelingen binnen de kunstwereld van de 20e eeuw heeft hij veel verandering teweeg gebracht.

Claude Monet

Hoe Monet begon als karikatuurtekenaar en een meester schilder werd

Monet startte zijn kunst en schilderscarrière met het tekenen van karikatuurtekeningen, deze verkocht hij voor tekenfilms in 1656-1858. Op 24 jarige leeftijd raadde de Normandische schilder Eugene Boudin hem aan om landschappen te gaan schilderen. Monet schilderde deze landschappen in de buienlucht, voornamelijk in de omgeving waar hij woonde. In 1859 wist Monet dat hij schilder wilde worden hij vertrok terug naar Parijs en hervatte zijn studie bij atelier Suisse.

Impressionisme

Impression, soleil levant uit 1872 werd in eerste instantie door kunstcritici en publiek belachelijk gemaakt. Dit gaf aanleiding in de kunst wereld tot het begrip ‘impressionisme’. Soleil levant werd tentoongesteld in ‘Salon des Refusés’, hier werden nog meer kunstwerken vertoond die geweigerd waren voor ‘Salon de Paris’. De mensen kwamen in grotere aantallen naar de salon waar de geweigerde kunstwerken vertoont werden. Dit was voornamelijk om de getoonde kunstwerken belachelijk te maken.

Impressionisten zoals Monet onderscheiden zich door het schilderen van momentweergave’s met het juiste licht en atmosfeer. De schilderijen van impressionisten werden in de buitenlucht geschilderd. Monet is niet als enige bekend geworden als impressionist in de jaren 1860-1870, ook namen zoal: Manet, Sisley, Degas, Pissarro, Berthe, Morisot en Renoir horen tot het rijtje. Zoals je in één van mijn eerdere blogs hebt kunnen lezen, heeft Monet veel geleerd van Daubigny op gebied van kunst.

Levensechte schilderijen

Monet heeft in zijn schilderscariere enorm veel geschilderd, waardoor de keuze naar zijn beste werk onmogelijk is. Monet was gefascineerd door de Japanse houten brug in zijn tuin. Deze bekende brug heeft hij meerdere malen geschilderd. Monet weet als een ware impressionist de alledaagse werkelijkheid vast te legen. Door het gebruik van verschillende schilderslagen creëert hij een vloeiende opbouw, waarin alles tot zijn recht komt. Van de waterlelies om de brug, de bomen achter de brug en de weerspiegeling van schaduwen en wolken in het water. Monet is een echte schildersmeester. Monet heeft niet alleen in Frankrijk geschilderd. In Nederland heeft hij vooral molens en de typische Zaanse huizen geschilderd. Vanaf 1880 begon Monet met het schilderen van series.

André Volten

André Volten (1925-2002) is een van de belangrijkste naoorlogse beeldhouwers. Hij was een non-figuratieve beeldhouwer een maakte veel gebruik van geometrische vormen. Deze geometrische vormen zijn duidelijk terug te zien in veel van de grote en open constructies die hij creëerde. Zijn constructivistische sculpturen worden gezien als revolutionair aangezien hij ‘niet-kunstzinninge’ industriële producten zoals ijzeren profielbalken gebruikte. Volten richtte zich voornamelijk op kunst in de openbare ruimte.

Constructie in din 2.0
Gisteren werd bekend gemaakt dat het Stedelijk Museum een monumentaal sculptuur van André Volten ontvangt, namelijk de “Constructie in din 2.0”. Het gaat om een ruim 2 meter hoog stalen beeld, gemaakt van aan elkaar gelaste delen van ijzeren pofielbalken. Directeur Beatrix Ruf van het museum noemt de schenking een mooie aanvulling op de werken van Volten die er al in de collectie zijn.