Wie was Raffaello Sanzio?

Een veelzijdige man

Raffaello Sanzio is op 6 april 1483 geboren in een klein dorpje vlakbij Rome. Naast tekenaar en architect behoorde hij tot het selecte groepje grote kunstenaars in de periode 1500 tot 1520. Hij behoort tot één van de meester van de Italiaanse Renaissance. Al tijdens zijn leven was hij een erg bekende verschijning. In eerste instantie kreeg hij schilderles van zijn vader. Later werd hij leerling bij Perugino. In zijn schilderij “De droom van de ridder” is de invloed van Perugino zeer zeker aanwezig. Ook portretten schilderde deze man geweldig evenals Madonna’s. Ook voor tapijtkunst draaide hij zijn hand niet om. Een prachtig zelfportret ontbreekt uiteraard niet.

Vertrek naar Florence, daarna naar Rome

Begin 1500 vertrok Raffaello Sanzio, tegenwoordig beter bekend als Rafaël, naar Florence. Hij paste zijn techniek aan, hij werd daardoor beïnvloed door de meesters Leonardo Da Vinci en Michelangelo. Nog wat later, rond 1508 reisde hij naar Rome. Hij kreeg daar de opdracht om één van de vertrekken van het Vaticaan te decoreren. Op deze manier werd hij in sneltreinvaart één van de belangrijkste kunstenaars van het Vaticaan. Ook heeft Rafaël in Rome vier zalen van het Apostolisch paleis in Vaticaanstad onder handen genomen.

Kort leven

Erg oud is Rafaël niet geworden. Op zijn zevenendertigste verjaardag is hij overleden. Op zijn graf staat een bijzondere tekst namelijk: “Dit is de graftombe van Rafaël, die tijdens zijn leven Moeder Natuur deed vrezen door hem te worden verslagen, en als hij stierf, met hem te moeten sterven.” Ook na zijn dood ging het werk door. Dat bewijst het kunstwerk “Transfiguratie” oftewel “de gedaanteverandering van Jezus”. Dit werk kwam pas na zijn dood af. Er gaan geruchten dat de Paus hem tot kardinaal wilde benoemen! Hier is echter geen bewijs voor.

Afbeeldingsresultaat voor Raffaello Sanzio

 

Kenmerken van het Dadaisme

Afbeeldingsresultaat voor dadaisme

Het dadaïsme, ook wel dada genoemd, is een stroming in de kunst die is ontstaan tijdens de Eerste Wereldoorlog. Het dadaïsme is ontstaan in Zurich als tegengeluid tegen de verschrikkingen die plaatsvonden tijdens de Eerste Wereldoorlog. In 1916 richtte een groep kunstenaars het Cabaret Voltaire op. Dit was een literaire club met een expositiezaal. Vanuit hier verspreidde de kunstenaars hun manifesten over heel Europa om hun gedachtegoed over te brengen. Onder deze kunstenaars zaten bekende namen zoals Tristan Tzara, Otto van rees, Hans Arp en Hugo Ball.

Ook werd er een tijdschrift gemaakt met de naam Dada. De naam dadaïsme is eigenlijk willekeurig gekozen. De Duitser Richard Hülsenbeck, die in een Frans-Duits woordenboek op een pagina een woord uitkoos. Hij kwam terecht op het Franse woord Dada, dat speelgoedpaardje of stokpaardje betekent. Richard Hülsenbeck is ook de man die het dadaïsme goed wist te verwoorden. Hij zei dat het voor een dadaïst noodzakelijk is om zich uit te spreken tegen de kunst omdat het oplichterij is. Tegelijkertijd ontstonden er in steden zoals New York, Keulen, Parijs en Hannover enigszins gelijksoortige stromingen en werd het dadaïsme een internationale stroming. Ook in Nederland, waarbij Theo van Doesburg wordt gezien als één van de belangrijkste vertegenwoordigers van het dadaïsme.

De stroming en het einde

Ondanks dat de stroming maar kort heeft bestaan (1915-1925), heeft deze grote invloed gehad op de generaties kunstenaars hierna. Tussen 1920 en 1922 was de stroming erg populair, met name in Parijs, waar ook de eerste exposities werden gehouden.
In Duitsland daarentegen was er veel kritiek op de uitingen van de dadaïsten. Vier kunstenaars werden vervolgd wegens belediging van het leger, godslastering, pornografie en ondermijning van het burgerlijk moraal.

Tristan Tzara, één van de oprichters van het dadaïsme, verklaarde de stroming in 1992 tijdens een congres in Parijs, dood. De meeste kunstenaars van het dadaïsme sloten zich vervolgens aan bij een andere populaire stroming, het surrealisme.

Het kubisme leert anders kijken

Het kubisme is een schilderstijl binnen de moderne kunst, welke ontstond aan het begin van de twintigste eeuw. Als avant-gardekunststroming (een voorhoede van jonge kunstenaars die met nieuwe vormen experimenteren), beleefde het hoogtijdagen tussen 1906 en 1920.

Kenmerken
In het kubisme worden alle objecten binnen het schilderij teruggebracht tot basisvormen. Vaak is er sprake van een vereenvoudiging. Ruimtelijkheid ontstaat doordat het onderwerp vanuit meerdere standpunten bekeken kan worden. Het meest vernieuwende aspect was: hoe breng je het driedimensionale over naar het tweedimensionale vlak. Door het kubisme is men vandaag de dag meer open gaan staan voor andere invalshoeken.

Voorloper Paul Cézanne
Deze 19e-eeuwse schilder meende dat alle vormen in de natuur in feite uit een aantal oervormen bestond: piramide, bol, kubus, kegel en cilinder. Het klassieke perspectief werd door hem losgelaten en hij begon in plaats hiervan kleur te gebruiken om diepte te creëren.

Georges Braque en Pablo Picasso
In Frankrijk werd deze stijl verder ontwikkeld door Georges Braque en Pablo Picasso. Deze periode wordt het geometrisch kubisme genoemd. Zij werkten vijf jaar intensief samen, waardoor hun kunst veel op elkaar leek. Later is er een scheiding tussen hen ontstaan doordat Braque in 1914 tijdens de eerste wereldoorlog werd opgeroepen voor militaire dienst. Hij raakte gewond aan zijn hoofd en keerde pas in 1917 terug in Parijs. De schilders gingen sindsdien hun eigen weg.
Georges Braque schilderde: Glas op tafel, 1909, Mandora, 1909, Fles en vissen, 1910 en: Klarinet en fles rum op een schoorsteenmantel, 1911.
Bekende schilderijen van Pablo Picasso zijn: Fruitschaal, viool en fles en: Stilleven, beiden uit 1914.

Het analytisch kubisme (1910 tot 1912)
Met de geometrische basisvormen als uitgangspunt werd de opbouw van het onderwerp verder geanalyseerd. De kleur was van ondergeschikt belang, de nadruk lag vooral op de vorm.

Het synthetisch kubisme (1913 tot 1920)
Na deze periodes wilde men toch weer wat meer terug naar de realiteit, door niet zozeer de oervorm maar juist de omtreklijn van het object zoveel mogelijk te benadrukken. Hierdoor keerde naast herkenbaarheid ook het perspectief wat meer terug. In deze fase werd kleur weer belangrijker. Voor collages werden soms monstertjes van de werkelijkheid gebruikt, zoals: stukjes krant, touw, of stoelbekleding. Schilder Juan Gris is een bekende schilder uit deze periode, schilderijen van hem zijn: Fles rum en krant en: Het zonnescherm, beide uit 1914.

Mandora - Georges Braque

Mandora – Georges Braque

Victor Vasarely

victor-vasarely

Victor Vasarely

Kunstenaar Victor Vasarely is niet zo beroemd als een Andy Warhole of een Frida Kahlo. Toch is zijn kunst invloedrijk geweest voor vele internationale artiesten. In de jaren veertig van de 20ste eeuw experimenteert hij met optische illusies, via geometische, abstracte vormen. Deze visuele tegenstrijdigheden worden getypeerd door vele schakeringen en rangschikkingen, zodat de werken lijken te bewegen. In de jaren 50 volgen dan de kinetische schilderijen. Ook dit zijn werken met een sterk optisch perspectief. Vasarely is bekend in zijn werk om het abstracte gebruik van lijnen, patronen en wiskundige vormen.

Optical Art
Victor Vasarely wordt in Pécs geboren. De Hongaar begint rond 1925 aan een studie medicijnen, maar breekt deze al snel af. In 1927 is hij begonnen met de kunststudie in Boedapest en volgt daarnaast privélessen in het atelier van Bortnyik. Zo komt hij in contact met de Russische Constructivisten. Al snel verhuisd hij naar Parijs. Daar verricht hij voornamelijk grafisch werk en werkt hij voor verschillende reclamebureau’s. Tijdens en na zijn werk krijgt hij veel ideeën rondom het abstraheren van dagelijkse voorwerpen. Vanaf 1955 creëert Vasarely een reeks afbeeldingen die voor de toeschouwer bewegen. Het zijn lijnstructuren die naarmate het gezichtspunt verandert, lijken mee te bewegen. Dat jaar ontvangt hij de Critics Award in Brussel en een prijs in Milaan. Tevens is 1955 het jaar dat hij ‘Yellow Manifesto’ uitbrengt. Vanaf dit jaar maakt hij muurschilderingen en reliëfs in verschillende materialen. Zijn deelname aan verschillende exposities wereldwijd zorgen dat zijn naam verspreid wordt.

Vanaf 1961
Vasarely verhuist naar Frankrijk. Zijn roem en werk stoot door tot de wereldtop, waarbij hij nog meer prijzen in ontvangst mag nemen. Hij richt zich meer op architecturale projecten en stort zich zelfs op film. In 1971 opent er een museum in Gardes, gewijd aan zijn werk. Het werk levert de beginselen voor de Optical Art beweging wereldwijd. Vasarely maakt zich sterk voor de kunst die voor iedereen beschikbaar was en dus ook reproduceerbaar. In 1997 overleed deze vader van de geometrische abstracte schilderkunst.

Het Surrealisme

Een kunstvorm die boven de werkelijkheid staat: zoveel is de kunststroming van het Surrealisme. In principe is deze kunstvorm terug te voeren naar de psycho-analyst Freud, die met het onderbewuste en de dromenanalyse inspiratie gaf tot nieuwe beelden. Deze symbolen en vormen werden rijkelijk toegepast in de nieuwe kunst. Het surrealisme heeft weinig verband met klassieke vormen en is afstammeling van illusies en fantasieën. Hierdoor gelden zaken als zwaartekracht of perspectief niet meer, iets dat fabelachtige kunst heeft opgeleverd.

Grenzen opzoeken
Grenzen tussen werkelijkheid en fantasie worden overschreden. De context van een kunstobject is op het eerste gezicht nooit helemaal duidelijk. Rond 1920 was het Dadaïsme een opsomming van allerlei vormen die kunstenaars kort voor deze tijd hadden toegepast. Dadaïsme leidde tot het manifest van Surrealisme door André Breton. Deze dichter presenteerde het surrealisme als nieuwe kunstvorm, een zuiver psychisch automatisme met als doel het echte denkproces uit te drukken. Surrealisme was vrij, ook van het eigen verstand. De intuïtie werd zo een belangrijke rol toebedeeld. Het logisch-rationele werd overwonnen en het traditionele menselijke bewustzijn verruimd. Visioenen, associaties en hallucinaties legt het diepste innerlijke bloot.

Surrealisme en schilderkunst
Het schilderen op zichzelf hoefde geen bewuste actie te zijn. Door deze opvatting kwam het surrealisme ook op in de schilderkunst. Het leverde ongeëvenaarde kunstenaars op. Veel schilders lieten de fantasie de vrije loop en produceerden vervreemdende schilderijen met vreemde patronen en objecten. Deze waren soms verrassend, soms schokkend. De reden, het verstand, uitschakelen, werd gezien als extase. Surrealisten stegen boven het natuurlijke uit met figuratieve beelden. Zij werkten gedetailleerd en waren in staat een geheel unieke sfeer te creëren.

Befaamde kunstenaars
Max Ernst komt met nieuwe uitdrukkingsvormen en technieken. Hij oefent grote invloed uit op andere kunstenaars. Rene Magritte heeft na een korte kubistische-futuristische periode met het surrealisme gewerkt. Zo ook Joan Miro, meester van de Spaanse moderne kunst. Hij ontwikkelde de bio-morfische schilderkunst. Maar de surrealist bij uitstek is uiteraard Salvador Dali. Een opmerkelijk figuur die droomwereld verbeeldde. Vrije expressie en bizarre beelden presenteerden een haast concrete werkelijkheid. Hij was volledig anti-rationeel en maakte in zijn kunst gebruik van vloeiende vormen en gewoonlijk niet te combineren objecten – het zogenaamde figuratief surrealisme.

salvador-dali-jpgportrait

Salvador Dali

De magie van op art

op-art

Wat is kenmerkend voor op art?
Op art is kort voor ‘optical art’, oftewel optische kunst. De kunst draait om optische illusies. Je ziet als kijker iets in het schilderij dat er in werkelijkheid niet is. Meestal betekent dit dat de indruk wordt gewekt van beweging, flikkerende of trillende patronen, verborgen afbeeldingen, opzwelling of vervorming. Op art is uniek in zijn soort in het spelen met dit soort trucjes. Zelfs publiek dat deze kunst niet kan waarderen voor aan de muur in zijn huis is onder de indruk van de kracht van de illusies. Het blijft zeer bijzonder dan een tweedimensionaal kunstwerk de suggestie van bijvoorbeeld beweging weet op te wekken. Verschillende variabelen zijn verantwoordelijk voor de effecten. Patronen zijn hierin redelijk te verwachten, maar ook kleur speelt een grote rol. Intense, lichte kleuren wekken de indruk naar voren te komen waar donkere kleuren juist terug lijken te wijken.

Het ontstaan van de kunstvorm
Eind jaren vijftig ontstond op art. De benaming voor de kunstvorm werd in 1964 vastgelegd in het Time magazine. Dit gebeurde na de tentoonstelling van Julian Stanczak genaamd Optical Paintings in de Martha Jackson gallerij. Al eeuwen zijn kunstenaars geïntrigeerd door de effecten die met op art te bereiken zijn, maar op een paar voorlopers na is de kunstvorm dus redelijk nieuw. Dat dit juist in de jaren vijftig opbloeide is te verklaren door de toegenomen interesse in technologie, wetenschap en psychologie.

Op art kunstenaars
Ook voor het eind van de jaren vijftig bestonden er al kunstwerken die we tegenwoordig als op art zouden omschrijven. Zo is er het schilderij ‘Zebras’ dat Victor Vasarely in 1938 heeft gemaakt. Het bestaat volledig uit zwarte en witte strepen die in elkaar lijken te vloeien en uit de achtergrond lijken te springen. Andere voorlopers van de kunstvorm zijn Delaunay met een suggestie van beweging, Seurat met het optisch mengen van kleuren en Albers, die speelde met interactie van elementen. Veel op art kunstenaars komen uit Frankrijk. Eén van de meest bekende op art werken is de ‘Zigzag’ van Bridget Riley.

Hyperrealisme is een prachtige kunststijl

Times Square New York City early 1970 - Richard Estes

Times Square New York City early 1970 – Richard Estes

Hyperrealisme is een kunststijl uit de jaren 60 en 70 van de vorige eeuw. Het is een stroming in de postmoderne schilderkunst. Ook de beeldhouders hielden er zich mee bezig in die periode. Het is een figuratieve stijl. Deze stijl werd toegepast bij landschappen, stillevens en portretten. Hierbij wordt alles op een zo’n realistische en neutrale manier weergegeven. Hyperrealisme wordt ook wel fotorealisme genoemd. De belangrijkste bloeiperiode was de tweede helft van de jaren 70. De kunstenaars hadden een afstandelijke houding ten opzichte van werkelijk. Zij probeerden alles objectief weer geven net zoals dat bij een foto het geval is. De schilders van de kunststroming verbeelden vaak kiekjes, die afkomstig zijn uit het dagelijkse leven. De mensen die geschilderd werden waren zo realistisch mogelijk weergegeven waardoor ze bijna niet van echt te onderscheiden zijn. De kunstenaars die deze stroming hanteren bestuderen eerst de foto’s, wat naderhand in hun schilderijen terug te vinden is. Een groot aantal schilders gebruiken dia’s. Deze dia’s werden dan op het doek geprojecteerd. Op deze manier krijgt men zeer speciale schilderijen.

Beeldhouwers
Om alles zo realistisch mogelijk te maken werden er lichaam afgietsels gebruikt. Daardoor lijkt ook alles zeer realistisch. Tot de bekendste beeldhouwers die deze stroming een warm hart toedragen zijn John de Andrea en Duane Hanson. Zij werkten hoofdzakelijk met kunststoffen. Bij de kunstwerken van John de Andrea omvatten wel enige vormen van ironie.

Weergave
Hyperrealisme is bijna een fotografische weergave van het voorwerp. Er wordt bij portretten gewerkt zonder emoties en expressie. Alles wordt tot in detail met een klinische precisie weergegeven en dat tot in het kleinste detail. Hierbij wordt een fragment uit de werkelijk geïsoleerd en dat wordt meer dan levensecht weergegeven van de werkelijkheid. Daarbij wordt alles zeer scherp afgebeeld. Soms wordt ook een schaalvergroting toegepast.

Schilders
Enkele schilders van deze stroming zijn;
Richard Estes. Hij maakte gebruik van meerdere foto’s om alles zo duidelijk mogelijk weer te kunnen geven.
Andere schilders die deze vorm van kunst beoefende waren; Domenico Gnolli en Lucian Freud. Het is een kunstvorm die nog wel beoefend wordt. Het is een zeer mooie kunstvorm waarin alles zeer herkenbaar is.

Pop-art

Pop-wat?
Ondanks dat pop-art een groot aantal verschillende stijlen en technieken inhoudt, is er één groot gemeenschappelijk uitgangspunt: de interesse en voorliefde voor populaire cultuur en dan voornamelijk de Amerikaanse. Ordinaire massavoorwerpen uit de reclame, strips films of het dagelijkse leven, werden tot kunstvorm verheven. Kenmerkend is een speelse, jeugdige en frisse stijl.

Pop-waarom?
De stroming kwam voort uit de tijdsgeest van (seksuele) vrijheid en vrouwenemancipatie en kan geïnterpreteerd worden als een reactie op het abstract expressionisme. Deze kunstenaars zagen kunst als iets elitairs, waartegen de pop-art kunstenaars zich afzetten. Alle kunstwerken beschouwen als een ode aan de consumptiemaatschappij is gevaarlijk, aangezien er ook heel wat kunstwerken deze bekritiseerden.

Pop-waar?
Londen was de bakermat van pop-art, waar een groep kunstenaars, architecten en critici elkaar wekelijks ontmoetten in het Instituut van de Hedendaagse Kunst. Zij noemden zichzelf de “Independent Group” (Onafhankelijke Groep). Het schilderij “Just What Is It That Makes Today’s Homes So Different, So Appealing?” van de Brit Richard Hamilton wordt beschouwd als het begin van de popart.

Pop-wie?
Hamilton mag dan misschien de aanstoker zijn geweest, Andy Warhol is zonder meer de bekendste pop-art kunstenaar. Zijn geschilderde Marilyn Monroe is uitgegroeid tot een iconisch kunstwerk, net zoals zijn blikken Campbell soep.
Zijn landgenoot Roy Lichtenstein is ook wereldvermaard. Hij liet zich inspireren door strips, die hij dan vaak op zijn kenmerkende manier parodieerde. “Whaam!” en “Drowning Girl” zijn hiervan geweldige voorbeelden. De Nederlander Reinier Lucassen volgde zijn voorbeeld, want hij schilderde Donald Duck. Ook Woody van Amen en Wim T. Schippers kenden vele successen, net zoals de Belgen Marcel Broodthaers en Panamarenko. Daarnaast zijn er nog vele andere kunstenaars die deze stroming tot een van de meest bijzondere en populaire kunststromingen hebben gemaakt.

pop-art

Indrukwekkende creaties met voedsel

Kunstwerken die gemaakt zijn van voedsel zijn maar een beperkte tijd houdbaar. Food-art wordt deze kunst genoemd, regelmatig te zien op instagram en facebook. Van deze kunst is het belangrijkste onderdeel, een goede foto van de creatie te maken. Alleen op deze manier wordt food-art bewaard. Kunst met voedsel wordt gemaakt van de gewone producten die wij elke dag eten. Fruit, groenten, pitten, noten en vleeswaren. Door combinaties te maken worden de mooiste creaties gemaakt. Maar ook van één stuk fruit kan een kunstobject worden gesneden. De kunstenaar werkt met mesjes om tot het juiste resultaat te komen.

Kunstenaar Dan Cretu
Dan Cretu is een Roemeense kunstenaar die zijn kunstwerken maakt met vers fruit en groentes. Met een ui vormt hij de aarde en van parika’s maakt hij bloemen. Een sinaasappel wordt omgetoverd tot een fototoestel. Hij gebruikt uitsluitend hele verse producten omdat na een paar uur werken de creatie zo mooi mogelijk op de foto wil hebben. Wanneer de groenten of fruit al na een uur gaat verleppen is het kunstwerk verloren. De foto is eigenlijk het kunstwerk. Deze kunstenaar heeft ontzettend veel fantasie en maakt steeds weer een andere verrassend object. Voedselkunst kan eigenlijk alleen maar gezien worden door de foto. Deze moet dan ook perfect zijn.

Vrolijke kunst
Dan Cretu maakt vrolijke kunst! In deze wereld vol van oorlog en geweld is het een verademing om de foto’s van Dan Cretu te bewonderen. Spelen met eten noemt hij het zelf. Hij werkt heel graag met groentes en fruit en doet er soms een plak salami bij. Creatief met voedsel is helemaal van deze tijd. Komt dat omdat er een overvloed is aan goed eten? Het is verbazingwekkend wat Dan Cretu allemaal met eten maakt.

Dan Cretu heeft al honderden objecten gemaakt maar een paar springen er toch echt uit.

De sinaasappelfiets
Van één sinaasappel heeft Dan ooit een fiets gemaakt. Het voor- en achterwiel is een plak sinaasappel terwijl de rest van de fiets zoals het stuur, zadel en bagagedrager gesneden zijn uit de schil. Dit is geen makkelijke klus geweest. Ook omdat er snel gewerkt moet worden om alles zo vers mogelijk op de foto te krijgen.

dan-cretu1

De motorfiets
op ingenieuze wijze heeft Dan Cretu van puntpaprika’s een motorbike gemaakt. De kleine wielen zijn gesneden uit een limoentje en de rest is opgebouwd uit rode puntpaprika’s en plakjes wortel. Het is ondoenlijk om alle kunstobjecten van deze Roemeen op te noemen en te beschrijven. Deze kunst moet met eigen ogen gezien worden. Kijk op desbetreffende websites en laat je informeren over de eetbare kunst.

dan-cretu2

Levendigheid en energie kenmerken het futurisme

Innovatie
Italië: het land van het lekkere eten en dolce vita, maar ook het land waar het futurisme ontstaan is. Het betekent letterlijk toekomst en dat is precies waar deze kunststroming voor staat: veel energie, gericht op innovatie en met de nodige dynamiek. Het futurisme is een beweging die van 1909 tot 1914 onder meer de kunstwereld domineerde en die wars was van normen en waarden en regeltjes. Er werd niets aangetrokken van de traditionele kunst maar er werd vooruit gekeken.

Het einde

Het futurisme heeft niet lang bestaan. Toen Italië te maken kreeg met de Eerste Wereldoorlog, was er al snel niet veel meer over van de kunststroming, maar toen was de beweging al wel in rap tempo uitgewaaierd over Europa. Invloeden waren overal terug te vinden en het futurisme vormde de opmaat naar andere stromingen met vernieuwende invloeden, zoals het modernisme.

Kunstenaars

Een tijdlang vierde het futurisme hoogtij in Rusland en dan niet zozeer op het gebied van kunst, maar wel als het ging om literatuur. Daarbuiten vond het futurisme ook weerklank. Een van de bekendste kunstenaars op het gebied van deze kunststroming is René Magritte, een Belgische kunstschilder. In zijn schilderwerken is het futurisme goed terug te zien. Ook kunstenaars als Marcel Duchamp en Umberto Boccioni staan bekend om hun futuristische stijl.

Musea

Wil je graag futuristische werken bekijken om zo met eigen ogen te kunnen zien hoe de kenmerkende energie als een rode draad door de kunstwerken loopt, dan kan je daarvoor terecht in allerlei musea. Niet alleen in Nederland, maar ook in het buitenland. Zo heeft het Kröller-Müller Museum futuristische kunstwerken in haar collecte, evenals het Tate Modern in Londen en het Museum of Modern Art in New York. En ga je naar Milaan, dan kun je bijvoorbeeld naar het Museo del Novecento. Zo zie je maar weer: het futurisme is ook vandaag de dag nog heel levendig!

futurisme 2

futurisme 3

futurisme