Frank Zweegers

Wanneer een beeldvlak voorzien is van een diagonale compositie, krijgt het werk meteen een bepaalde vaart en intensiteit mee. Die dynamiek is niet verwonderlijk; alles op een hellend vlak gaat onherroepelijk schuiven. En dus is een diagonaal vlak voor ons mensen direct gelinkt aan beweging, verandering en onbalans.
 
Als kunstenaar kun je daarmee spelen. Wanneer je werken saai aanvoelen en je meer spanning zoekt, ga je gewoon zaken scheef zetten. En vind je het moeilijk om vanuit de diagonaal te beginnen? Zet dan het schilderij op zijn punt voordat je de compositie gaat opzetten. Probeer het eens! Het is heel eenvoudig en het werkt als een malle.
 

Een organische compositie opzetten gaat het meest eenvoudig vanuit een bepaalde kern van waarui je het schilderij (organisch) laat groeien. Alsof dat wat op het doek of het papier gaat verschijnen een plant is, een dier, of een ander levend ding, dat zich vanuit een celkern verder heeft ontwikkeld. Zoek in de compositie naar rust door het organisme evenwichtig te laten groeien, of juist naar spanning door het te laten woekeren. Voor de beeldtaal kun je putten uit al het leven in de wereld om je heen. Van schelpen tot vlinders en van grassoorten tot vogelveren. Een onuitputtelijke bron van inspiratie.
&nbsp

Een is een compositie waarbij geen van de elementen in het beeld extra nadruk krijgt door de positionering. Oftewel: de elementen staan los van elkaar, zonder overlapping en hebben allemaal dezelfde ruimte in het beeld.
 
In de praktijk komt een pure overall compositie niet heel veel voor. Bijvoorbeeld Keith Haring gebruikt het wel in zijn werk. Maar vaak gebruiken kunstenaars de compositie juist graag om spanning te creëren en een bepaalde rangorde in de elementen aan te brengen. Dit alleen al om te voorkomen dat het kunstwerk al te veel de associatie met een behangetje of een kindertekening oproept.
 
Hoe zorg je nou dat je in een overall compositie toch de aandacht van de beschouwer leidt? Dat kan natuurlijk door kleur, materiaalgebruik, contrast, grootte, patronen en allerlei andere vormgevende elementen. En daarin kan een overall compositie een goede oefening zijn.
 

Maquettes zijn onontbeerlijk voor het maken van grote installaties, sets en gebouwen. Een maquette is altijd een op kleinere schaal uitgevoerd ontwerp voor een groter werk.
 
Het bouwen van een maquette kan in grijsbordkarton zonder al teveel details. Of het kan in full color en met indicatie van de benodigde materialen. Het kan veel en veel kleiner dan het te bouwenequivalent in de echte wereld, of op halve grootte zijn. Wel is een maquette altijd kleiner dan het echt; de schaal wordt bij de maquette aangegeven. In de maquette kan een mannetje worden neergezet om de schaal direct te kunnen ervaren.
 
Het combineren van een maquette en fotografie op normale schaal kan heel interessant zijn, bijvoorbeeld in de fotografie.
 

Om te onderzoeken wat je in je kunst voor het voetlicht wilt brengen, kun je mindmaps gebruiken. Met behulp van een mindmap zet je uiteen wat je gedachten zijn bij een bepaald onderwerp. De logische verbindingen worden als eerst gemaakt, maar daarna komen de minder logische. De associaties en eigen gevoelend bij het onderwerp.
 
Door dat helder voor jezelf in kaart te hebben, wordt het gemakkelijker om de kunst die je maakt een diepere laag te geven. Symboliek wordt eenvoudiger gekozen. Kijk goed naar je mindmap, vertaal het naar je kunst. Het is leuk om eens te proberen en levert verrassende resultaten op.

Autisten hebben een bijzondere kijk op de wereld, die ze in sommige gevallen ook kunnen omzetten in bijzondere kunstwerken.
 
Bij Stichting AMSTA in Amsterdam werd vandaag een lezing gegeven met het thema “Autisme uit de Kunst!” Tijdens de lezing waren er diverse werken te bewonderen van autistische kunstenaars die bij stichting AMSTA wonen en verstandelijk beperkt zijn met autisme.
 
Meer weten over autisme, of over de autistische kunstenaars? Kijk op www.amsta.nl
 

 
Een portret van een negenentwintigjarige Rembrandt, waarvan lange tijd werd gedacht dat het door een leerling was geschilderd, blijkt toch van Rembrandt zelf te zijn. Dat heeft de Britse eigenaar National Trust maandag bekendgemaakt. Ernst van de Wetering, een Nederlandse Rembrandt-deskundige en hoogste autoriteit op het gebied heeft het werk toegeschreven aan de meester.
 
In 1968 werd geconcludeerd dat een van zijn leerlingen het portret moest hebben geschilderd. Het schilderij week in stijl te veel af van dat van andere schilderijen van Rembrandts hand. Wél staat Rembrandts handtekening op het doek. Van de Wetering zegt dat nieuwe kennis het schilderij in een ander daglicht stelt. De ruwe manier van schilderen is ook aangetroffen in andere doeken uit deze fase van Rembrandts loopbaan.
 
Het schilderij is te zien in de abdij van Buckland, in het zuidwesten van Engeland. De geschatte waarde bedraagt ongeveer 23 miljoen euro, maar de National Trust mag het schilderij niet verkopen.

Op 27 meter diepte is een gezonken transportschip uit de tweede wereldoorlog omgetoverd tot kunstgalerij. Op de buitenkant zijn 12 grote foto’s bevestigd van alledaagse taferelen, maar dan onder water: drie ballerina’s in witte tutu’s dansen aan de reling van het gezonken schip, een dame hangt de was op, terwijl de vissen langszwemmen, dat soort werk. Op zich al bijzondere foto’s maar de tentoonstellingsruimte maakt het natuurlijk nog even extra bijzonder.
 
Volgens Jed Dodd, directeur van The Studios of Key West, en verantwoordelijk voor het Vandenberg Project, is “duiken al een droomachtige ervaring” en hij denk dat “deze beelden echt overeenkomen met het idee dat mensen hebben van hoe een onderwaterwereld eruit zou kunnen zien.” De Weense kunstenaar Andreas Franke is verantwoordelijk voor de krachtige beelden die op het marineschip zijn bevestigd.
 

 

 

Wat doe je als je wel weer wilt tekenen, maar er geen lol meer in hebt? We hebben vaak heel hoge verwachtingen van onszelf. Een schetsboek kan een kwelling zijn, omdat de vorige geslaagde tekening een drempel opwerpt voor de volgende. Want elke nieuwe tekening moet natuurlijk wel minstens net zo goed worden als die ervoor. Voor je het weet heb je een halfgevuld boekje in de kast liggen, dat je liever niet meer openslaat.
 
Voor dat soort gevallen is er het book Drawing Lab for Mixed-Media Artists: 52 opdrachten wakkeren je creativiteit aan en maken tekenen weer leuk. Voor zowel beginners als gevorderden. Want iedereen die tekent kan af en toe wel een duwtje in de goede richting gebruiken. De oefeningen zijn er niet om je nieuwe technieken te leren. Zelfs niet om je per se beter te maken in tekenen. Wél om je weer te laten produceren, en daar lol in te hebben. En dat voor maar 17 euro bij BOL. Koopje!
 

Burgemeester Aboutaleb opende vandaag in het centrum van Rotterdam het Nationale-Nederlanden Douwe Egberts café. Bezoekers moeten hier – naast koffiedrinken – beleven, werken en elkaar ontmoeten. Daarnaast is het een plek voor kunst; speciaal hiervoor is er een ArtSpace ingericht, waar vijf jonge ontwerpers, ter ere van de opening, hun visie op het werk van Jean Paul Gaultier geven. De expositie is in samenwerking met de KunstHal.