Wie was Hans ‘Jean’ Arp?

Afbeeldingsresultaat voor hans arp

In het begin van de 20ste eeuw bracht de Dada-beweging een nieuw geluid in de kunstwereld. Veel kunstenaars die zich bij de beweging schaarde zouden in het verdere verloop van de eeuw de kunst wezenlijk veranderen. Hans ‘Jean’ Arp was één van de voormannen van deze Dada-beweging en een pionier in de vorming van moderne kunst. De veelzijdige Arp was beeldhouwer, schilder, sieradenontwerper en dichter. Zijn kunst wordt gerekend tot het surrealisme en dadaïsme. Als wegbereiders van de abstracte kunst werd van Arp beweerd dat zijn werk ontstond bij toeval en automatisme. Veel van zijn werken kennen een organische vorm die een gedaante suggereert. De legende gaat dat zijn gedichten bestaan uit losgeknipte zinnen uit een eigen tekst die hij op de grond gooide en vervolgens willekeurig samenstelde.

Vertegenwoordiger kunstrichting

Hans Arp wordt in 1887 geboren in Straatsburg, dat toen nog bij Duitsland behoorde. Hij zag het levenslicht vlak na de Frans-Pruisische oorlog, toen Frankrijk Duits gebied teruggaf. Aan het eind van de Eerste Wereldoorlog werd bij wet bepaald dat het gebied tot Frankrijk behoorde en dat Hans ‘Jean’ zou gaan heten. In 1904 behaalde Arp het kunstnijverheidsdiploma, waarna hij richting Parijs trok. Hier publiceerde hij gedichten. Daarna reisde hij naar Weimar, waar hij enkele jaren voor studie verbleef. In 1912 exposeerde hij met tekeningen in Berlijn, waardoor hij snel kon aansluiten bij Duitse expressionisten. Dankzij een vriendschap met Max Ernst leert hij ook andere kunstenaars en stijlen kennen. dit zorgt voor veel inspiratie. Al het werk dat hij in 1914 heeft gemaakt heeft hij zelf vernietigd. In 1915 maakt hij collages en schilderijen gebaseerd op toeval. Vanwege de oorlog trekt hij naar Zwitserland, dat neutraal is. Hier leert hij Sophie Tauber kennen, die later zijn vrouw zal worden. Met haar experimenteert hij met reliëfs en constellaties. In Café Voltaire, samen met onder andere Hugo Ball en Marcel Janco, ontstaat Dada. Het is een kritiek op de bourgeoisie.

Productief

Er volgen publicaties zoals ‘The isms of art’ en kunstwerken als ‘Danseres’, ‘Human Concretion’ en ‘Vogels in een aquarium’. Arp bezigt zich met kleurontwerpen voor gebouwen, maar al gauw blijkt dat hij hierin veel concessies moet doen. Rond 1930 gaat Arp weer de confrontatie aan met concrete schilderkunst door middel van collages. Dat uit zich in een nieuwe beweging ‘Abstraction-Création. Zijn opvatting is dat kunst een vrucht is die in de mens groeit, zoals een kind in de moederschoot. Kunst is geen vervanging, maar een belevenis. Hij schrijft poëzie en mag in 1949 met zijn kunst in New York tentoonstellen. Een muurreliëf wordt gemaakt voor Harvard en het Unesco gebouw. Op 80-jarige leeftijd komt Arp te overlijden.
]